Aktualności

Friuli – „Małe uniwersum w pigułce”  

Położenie i odległość od Polski

Kurort Grado nad Adriatykiem, Friuli Wenecja – Julijska

Friuli, oficjalna nazwa: Friuli Wenecja – Julijska, to region Włoch położony w północno – wschodniej części Półwyspu Apenińskiego. Jego położenie w sercu Europy, na granicy z Austrią i Słowenią, sprawia, że jest on doskonałym miejscem do nabycia nieruchomości, która będzie stanowiła główny ośrodek życia, ale również drugiego domu, w miejscu które łączy elegancję, spokój, a które jednocześnie jest znakomicie połączone z centrum Europy. Dla Polaków istotne jest to, że jest to część Włoch stosunkowo łatwo osiągalna samochodem: z południowej Polski do Friuli można dojechać w 10 godzin. Szerzej nieznana w naszym kraju jest wyjątkowa specyfika tego regionu, w istocie łączy on ze sobą przepiękne wybrzeże Adriatyku z nadmorskimi miejscowościami wypoczynkowymi takim jak Grado czy Lignano Sabbiadoro, drugi człon nazwy tej ostatniej miejscowości w dosłownym tłumaczeniu oznacza „złoty piasek”, co chyba najlepiej oddaje jej charakter. Plaże obu tych nadmorskich miejscowości ujęte są w ogólnowłoskiej klasyfikacji na plaże z najczystszą wodą (tzw. Niebieska flaga wł. Bandiera Blu). Friuli to także Alpy Julijskie z górskimi ośrodkami narciarskimi takimi jak Tarvisio, Zoncolan czy też Sella Nevea. Wreszcie przepiękne jeziora malowniczo położone wśród gór takie jak Lago del Predil czy też Lago di Cornino. To właśnie ta różnorodność krajobrazu powoduje, że region Friuli jest znany we Włoszech jako „Małe uniwersum w pigułce”.

Mentalność mieszkańców

Latarnia Zwycięstwa w Trieście oraz widok na panoramę miasta z lotu ptaka

Polacy kupujący nieruchomość we Włoszech często, przynajmniej na początkowym etapie korzystania z niej, skarżą się na opieszałość tamtejszej machiny biurokratycznej – załatwienie nawet błahej z pozoru sprawy zajmuje dużej niż tego by oczekiwali. Od razu można podkreślić, że twierdzenie to w ogóle nie pasuje do Friuli. Mentalność mieszkańców regionu to mieszanka wpływów włoskich, germańskich (bliskość granicy z Austrią) i słowiańskich (granica ze Słowenią). Powoduje to, że w powszechnej włoskiej percepcji mentalność mieszkańców Friuli uznawana jest za „północą”, która jest znacznie bliższa naszej polskiej. Ma to również swój praktyczny wymiar: miasta regionu takie jak Udine, Triest czy Pordenone, bogate w historię i wydarzenia kulturalne, regularnie znajdują się na wysokich pozycjach w klasyfikacjach na najlepsze włoskie miasta do życia. Administracja publiczna w Friuli także znana jest z efektywności i szybkości działania. Ponadto wielonarodowa mieszanka, która charakteryzuje ten region Włoch – w istocie bliskość granicy powoduje, że powszechne są tu szkoły dwujęzyczne włosko – słoweńskie  –  sprawia, że nastawienie do cudzoziemców jest bardzo przyjazne i traktowani są oni właściwie jak „swoi”.

Kuchnia

Całe Włochy słyną z nadzwyczajnej kuchni, a dieta śródziemnomorska ostatnio została wpisana na listę dzieciństwa kulturowego Unesco. Friuli także w tym aspekcie wyróżnia się na tle innych regionów Włoch. Wśród typowych dań regionu należy wymienić frico – placek na bazie sera, ziemniaków i cebuli występujących w dwóch formach: kruchej i ciągnącej się. Friuli to także znane w całych Włoszech
długodojrzewające szynki typu prosciutto jak chociażby prosciutto crudo di San Daniele czy di Sauris. Wreszcie niepowtarzalne pierożki i cjarsons ze słodko – wytrwanym nadzieniem.

Dlaczego warto nabyć nieruchomość w regionie Friuli Wenecja – Julijska?

Można wymienić kilka powodów, dla których warto nabyć nieruchomość w Friuli:

• stosunkowo niewielka odległość od Polski, co sprawia, że do tego regionu Włoch można dotrzeć z Polski także samochodem – może mieć to kolosalne znaczenie nie tylko w przypadku nieprzewidzianych okoliczności takich jak np. trudne warunki pogodowe dla ruchu powietrznego czy strajki lotnicze, ale także zdarzeń o skali globalnej, których już doświadczyliśmy i doświadczamy w tym dziesięcioleciu (pandemia Covid, wojna za naszą wschodnią granicą);
• konkurencyjne ceny nieruchomości w stosunku do regionów z większym natężeniem ruchu turystycznego takich jak Wenecja Euganejska, Lombardia czy Toskania, które jednocześnie są stosunkowo blisko położone (z Udine do Wenecji można dojechać w 1,5 h);
• zróżnicowanie krajobrazowe i sprawne oraz przyjazne interesantom urzędy.

Nieoczywiste ciekawostki o Friuli

• Dla miłośników historii ciekawym może być fakt, że jest to w zasadzie jedyny włoski region, w którym można poczuć ducha dawnego Imperium Habsburskiego i koncepcji tzw. Mitteleuropy, którego uosobieniem jest portowe miasto Triest;
• W regionie używa się czterech języków urzędowych: włoskiego, friulskiego, słoweńskiego i niemieckiego, co jeszcze bardziej podkreśla ponadnarodowy charakter tego obszaru i jego kulturowe bogactwo;
• Niedaleko Udine, stolicy regionu, znajduje się Palmanova zwane „gwiezdnym miastem”. To wyjątkowe miasto, owoc wpływów weneckich, zbudowano w formie gwiazdy. Miasto zostało wpisane na listę dziedzictwa kulturowego Unesco.

Najbardziej pożądane miejsca, które warto rozważyć przy zakupie nieruchomości w Friuli

Udine i okolica

Elegancja, wysoki poziom usług i jakość życia. Doskonałe miejsce dla osób, które chcą nabyć nieruchomość w mieście przyjaznym mieszkańcom, idealnie skrojonym pod ich potrzeby, znakomicie skomunikowanym z resztą Włoch i Europą.

Trieste

Miasto o międzynarodowym charakterze, fascynujące i wyjątkowe, z widokiem na morze, środkowoeuropejskimi wpływami kulturowymi, przyciągające inwestorów i cudzoziemców.

Lignano Sabbiadoro i Grado

Wakacyjne kurorty nad Adriatykiem, idealne do zakupu drugiego domu nad włoskim morzem, które może służyć nie tylko właścicielom, ale jako źródło dochodu z najmu w długim włoskim sezonie turystycznym.

Wschodnie Colli i Collio

Wyjątkowe tereny, zanurzone w zieleni, znane z winnic, urzekających krajobrazów, zapewniające spokój, oddalone od największych szlaków turystycznych. Idealne do zakupu domu, odremontowanych wiejskich domów, pełnych uroku rezydencji.

Tarvisio i obszar górski

Monte Lussari (1790 m), Tarvisio, Alpy Julijskie, Friuli Wenecja – Julijska

Znakomity wybór dla miłośników gór, którzy jednocześnie chcą cieszyć się wszystkimi urokami, które oferuje Italia. Idealne miejsce dla miłośników sportów zimowych, możliwość inwestycji w kurorcie górskim, który oferuje bliski kontakt z naturą.

Jeśli jesteś zainteresowany nabyciem nieruchomości w Friuli:

biuro@nowatkowski.pl

Tel. (+48) 600 715 198

Czym jest ISEE?

Polscy studenci we Włoszech często mierzą się z koniecznością udokumentowania przed włoską uczelnią wskaźnika dochodowego ISEE.

Po otrzymaniu wpisu na listę studentów we Włoszech studenci pochodzący z Polski często mogą spotkać się z pojęciem ISEE, najczęściej w powiązaniu z potencjalnym stypendium lub obniżeniem opłat za studia, które student może uzyskać. W niniejszym artykule chciałbym odpowiedzieć na kilka podstawowych pytań, tj. czym jest ISEE i jaka jest jego funkcja, w jaki sposób student pochodzący z Polski może wykazać wysokość ISEE przed włoską uczelnią i jakie dokumenty są do tego niezbędne.

ISEE, w dosłownym tłumaczeniu wskaźnik ekwiwalentnej sytuacji ekonomicznej, to nic innego jak jednostkowy dochód gospodarstwa domowego. We Włoszech służy on głównie lokalnemu odpowiednikowi rodzimego ZUS-u do określenia, czy danemu obywatelowi przysługują zasiłki, zapomogi, dodatki itp. przewidziane dla obywateli spełniających określone kryterium dochodowe. Co istotne również włoskie uczelnie wyższe przy ocenie, czy danemu studentowi przysługuje prawo do niższych opłat za studia lub też stypendium kierują się tym kryterium. O ile sposób określenia wysokości ISEE dla obywatela Włoch jest jasny i dokładnie sprecyzowany, o tyle dla studenta pochodzącego z zagranicy, w naszym przypadku z Polski, stanowi on niejednokrotnie nie lada wyzwanie.

Kiedy student z Polski musi udokumentować ISEE we Włoszech?

Student z Polski musi udokumentować we Włoszech dochód nie tylko swój, ale także członków swojej rodziny w przypadku, w którym nie spełni on jednocześnie dwóch poniższych warunków:

• zamieszkuje on poza domem rodzinnym w Polsce od przynajmniej dwóch lat, licząc od daty złożenia pierwszego wniosku o wpisanie na listę studentów, a miejsce zamieszkania studenta nie stanowi własności jego lub też członka jego rodziny – zanim więc rozpoczniemy dokumentowanie ISEE członków rodziny studenta, należy zweryfikować, czy adres zamieszkania studenta we Włoszech jest inny niż adres rodzinny od przynajmniej dwóch lat;
• uzyskał on samodzielnie dochody w odpowiedniej wysokości zapewniające utrzymanie – wg stanu na rok 2026 r. dochody te muszą wynosić przynajmniej 9.000 euro.

Jeśli choć jeden z powyższych warunków nie zostanie spełniony, student musi udokumentować sytuację dochodową swojej rodziny.

Jakie dokumenty przedstawić i co tłumaczyć?

Tak jak pisałem powyżej ISEE dotyczy przede wszystkim studentów z Polski, którzy muszą wykazać przed włoską uczelnią sytuację majątkową nie tylko własną, ale przede wszystkim rodziny mieszkającej w Polsce. I tutaj pojawia się zasadnicze pytanie: jakie dokumenty pozyskane w Polsce dokumentują we Włoszech sytuację majątkową rodziny studenta? Próbując odpowiedzieć na to pytanie, wyjść należy od kryterium, jakie stosuje ISEE do oceny sytuacji majątkowej: otóż zgodnie z ustawą do oceny wysokości dochodu członka gospodarstwa domowego bierze się pod uwagę – w przypadku studenta pochodzącego z zagranicy – sumę dochodów uzyskanych zagranicą jak i 20% majątku tamże posiadanego. Jeśli chodzi o dokumenty, na podstawie których włoska uczelnia określa wysokość dochodu członka gospodarstwa domowego są to:

• stan rodziny studenta, czyli ilość członków rodziny studenta, którzy prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, w tym ich imiona, nazwiska, data urodzenia i stopień pokrewieństwa pomiędzy poszczególnymi członkami gospodarstwa domowego. Dokumentem, który możemy pozyskać w polskiej administracji publicznej i który określa stan rodziny studenta jest: zaświadczenie o meldunku wydawane przez urząd miasta, które wskazuje dane osób zameldowanych pod danym adresem lub też zaświadczenie PESEL EL/Z/3, które można pozyskać online;
• dochód uzyskany w danym roku podatkowym przez każdego członka rodziny: najlepszym sposobem jest przedstawienie zeznania podatkowego za dany rok podatkowy, oczywiście w stosunku do członków gospodarstwa domowego, którzy uzyskują dochody (np. rodzice studenta przebywającego we Włoszech);
• wszelkie nieruchomości posiadane przez rodzinę studenta: najlepszym i najprostszym sposobem jest przedstawienie odpisu z księgi wieczystej. W księdze wieczystej wykazany jest metraż nieruchomości, który stanowi główne kryterium stosowane przy ocenie wartości nieruchomości. Wprawdzie polska księga wieczysta nie określa wysokości tzw. dochodu podatkowego (wł. rendita catastale) nieruchomości, ale wartość nieruchomości może zostać określona na podstawie innych danych, jak np. metraż;
• jeśli rodzina studenta mieszkająca w Polsce nie jest właścicielem zamieszkiwanej nieruchomości, ale np. wynajmuje mieszkanie/dom, należałoby przedstawić umowę najmu tejże nieruchomości, z której będzie wynikała wysokość rocznych kosztów wynajmu;
• rachunki bieżące, depozyty bankowe, papiery wartościowe itp. – tutaj najprostszym rozwiązaniem jest przedstawienie  wyciągu bankowego, z którego wynikać będzie saldo na koniec roku jak i salda miesięczne.

Do jakiego roku powinny odnosić się dokumenty potwierdzające ISEE?

Istotną dla studenta informacją jest okres, do jakiego powinny odnosić się dokumenty potwierdzające sytuację dochodową studenta i jego rodziny. Pamiętać należy, że konieczne jest udokumentowanie dochodów i sytuacji majątkowej za dwa lata poprzedzające złożenie wniosku.

We Włoszech pomoc w przygotowaniu dokumentów niezbędnych do określenia wysokości ISEE oferują oddziały CAF (wł. Centro di Assistenza Fiscale), które są obecne na terenie całych Włoch. Należy jednak mieć świadomość, że urzędnicy CAF nie zawsze są należycie przeszkoleni i posiadają odpowiednią wiedzę, aby udzielić wiarygodnych informacji odnośnie dokumentacji pochodzącej z zagranicy, w naszym przypadku z Polski. Często przedstawiają listę dokumentów, która właściwa jest dla tzw. krajów trzecich, tj. spoza Unii Europejskiej. Stąd też warto wiedzieć, że:

• dokumenty źródłowe (zeznania podatkowe PIT, wyciągi bankowe, zaświadczenia o meldunku) nie wymagają dodatkowej legalizacji, tzw. apostille;
• pieczęcią apostille powinny zostać opatrzone tłumaczenia przysięgłe na włoski dokumentów źródłowych.

Urzędnicy CAF nie zawsze posiadają odpowiednią wiedzę i kompetencje, aby właściwie wskazać dokumenty potwierdzające ISEE możliwe do uzyskania w Polsce.

Warto również, aby zoptymalizować koszty tłumaczeń, ograniczyć się do tzw. wyciągów z zeznań podatkowych PIT, tj. przetłumaczyć dane identyfikacyjne podatnika, wypełnione rubryki dot. przychodów, kosztów uzyskania przychodu czy zastosowanych odpisów podatkowych. Wreszcie należy wiedzieć, że włoskie organy przy określaniu wysokości ISEE wymagają przedstawienia dochodów, które w dokumentach źródłowych wykazane są w PLN – w euro. Tłumacz przysięgły – który w przekładzie na włoski zobowiązany jest wiernie oddać treść oryginału – nie może w tłumaczeniu arbitralnie dokonywać kalkulacji pomiędzy dwiema walutami. Najlepszym rozwiązaniem kwestii różnicy walutowej jest złożenie oświadczenia podpisanego przez samego wnioskodawcę, czyli studenta, lub też księgowego który przygotował zeznania podatkowe, ze wskazaniem równowartości w euro wartości pierwotnie wykazanych w dokumentach źródłowych w PLN. Równowartość ta powinna zostać skalkulowana wg oficjalnego kursu NBP na dany dzień, np. na ostatni dzień roku, do którego dokumenty się odnoszą.

Usługa tłumaczenia i legalizacji dokumentów

Wykonuję tłumaczenia przysięgłe oryginalnych dokumentów oraz na zlecenie legalizuję tłumaczenia w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Jestem tłumaczem przysięgłym, który zdeponował wzór podpisu i pieczęci w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, stąd też moje tłumaczenie może uzyskać pieczęć legalizacyjną tzw. apostille. Na zlecenie mogę pomóc w skompletowaniu dokumentów niezbędnych do wykazania ISEE jak również w kontakcie z CAF w celu identyfikacji wymaganych dokumentów oraz formy, w jakiej mają one zostać złożone.

Jeśli masz pytania odnośnie dokumentacji niezbędnej do wykazania wskaźnika ISEE przed włoską uczelnią:

biuro@nowatkowski.pl

Tel. (+48) 600 715 198

Przy zakupie mieszkania lub domu we Włoszech newralgicznym momentem transakcji jest zapłata ceny sprzedaży. Oczywiście my Polacy siłą rzeczy szukamy analogii  do naszej rzeczywistości, w której zwyczajowo chwila zapłaty ceny sprzedaży na rzecz sprzedającego jest tożsama z momentem zawarcia umowy w formie aktu notarialnego i przekazaniem kluczy do nieruchomości. Czy we Włoszech ten mechanizm jest identyczny i czy istnieją inne, bardziej zabezpieczające interes kupującego sposoby uregulowania ceny sprzedaży? W poniższym artykule, w możliwie dostępny sposób, postaram się odpowiedzieć na te pytania.

Zapłata bezpośrednia na konto sprzedającego czy depozyt notarialny?

Oczywiście we Włoszech tak samo jak w Polsce możliwa jest zapłata ceny sprzedaży nieruchomości bezpośrednio na konto osobiste sprzedającego w momencie podpisania umowy i przekazania kluczy do mieszkania/domu. Rozwiązanie takie w naturalny sposób jest korzystne dla dotychczasowego właściciela – otrzymuje on środki od razu bez czekania na dopełnienia wymogów formalnych takich jak wpisanie zmiany właściciela we włoskim rejestrze nieruchomości, który jest odpowiednikiem naszej księgi wieczystej. Rozwiązanie to jednak obarczone jest pewnym ryzykiem, zwłaszcza jeśli kupujący jest cudzoziemcem i nie jest obeznany z włoskimi realiami. I tak przykładowo, przywołując czarne scenariusze, może okazać się, że nieruchomość sprzedana na papierze:

• ma obciążenia/ograniczenia formalno – prawne, które uniemożliwiają wpisanie w odpowiednim rejestrze nowego właściciela;
• ma obciążenia hipoteczne, o których nowy właściciel nie został należycie poinformowany;
• stan nieruchomości znacząco różni od stanu, który został przedstawiony nowemu właścicielowi podczas jej fizycznej prezentacji.

W takiej sytuacji, nawet jeśli racja z prawnego punktu widzenia stoi po stronie kupującego, odzyskanie środków wpłaconych na konto osobiste osoby fizycznej może wymagać czasu i zaangażowania dodatkowych środków, czego oczywiście każdy kupujący – tym bardziej pochodzący z innego kraju – chciałby uniknąć.

Należy ponadto pamiętać, że zapłata ceny sprzedaży nieruchomości bezpośrednio na konto włoskiego sprzedającego ze względu na specyfikę aktu notarialnego we Włoszech w praktyce musi nastąpić przed samym aktem z dwóch powodów:

• kwestii techniczno – bankowych – nie zawsze możliwe jest zlecenie przelewu natychmiastowego znacznej kwoty w bankowości elektronicznej, przebywając zagranicą;
• sami notariusze wymagają, aby zapłata ceny sprzedaży nastąpiła przed aktem, argumentując to transparentnością przepływów pieniężnych i koniecznością ujęcia numeru transakcji bankowej (tzw. CRO – kod referencyjny transakcji) w treści samego aktu.

Zapłata ceny sprzedaży to newralgiczny moment transakcji zakupu domu we Włoszech – warto skorzystać przy nim z depozytu notarialnego.

Nietrudno więc wyobrazić sobie sytuację, w której kupujący z Polski wpłaci z wyprzedzeniem cenę sprzedaży na konto włoskiego właściciela, odkrywając podczas samego aktu lub też bezpośrednio po nim niezgodności czy to formalno – prawne czy też faktyczne dotyczące nabywanej nieruchomości.

Instytut depozytu notarialnego

Instytut depozytu notarialnego we Włoszech został wprowadzony ustawą nr 147/2013, zmienioną następnie ustawą o konkurencyjności nr 124/2017. W swoim aktualnym brzmieniu ustawa przewiduje prawo kupującego do zwrócenia się do notariusza sporządzającego akt o zatrzymanie ceny sprzedaży w depozycie notarialnym aż do momentu wpisania nowego właściciela do włoskiego rejestru nieruchomości, co faktycznie stanowi finalizację transakcji sprzedaży i daje nowemu właścicielowi gwarancję korzystania w pełni z praw przysługujących mu wraz z nabyciem nieruchomości. O chęci skorzystania z prawa do wpłacenia ceny sprzedaży na depozyt notarialny kupujący musi poinformować notariusza z odpowiednim wyprzedzeniem, gdyż skorzystanie z depozytu notariusza może wpłynąć na koszt samej usługi notarialnej. Notariusze we Włoszech w istocie powiększają wówczas koszt usługi notarialnej lub o ryczałt (w wysokości od kilkuset do tysiąca euro) lub też procent od deponowanej kwoty (zwyczajowo 0,4%).

Czy cena sprzedaży zdeponowana na koncie notarialnym włoskiego notariusza jest w pełni zabezpieczona?

Zanim zaczniemy cieszyć się z wymarzonego domu we Włoszech, warto zapoznać się z przysługującymi nam prawami.

Warto podkreślić, że włoski ustawodawca zadbał o to, aby kwoty wpłacone na depozyt notarialny były w pełni bezpieczne. Przede wszystkim włoscy notariusze zobowiązani są do prowadzenia oddzielnego, dedykowanego rachunku bankowego przeznaczonego na depozyty. Ponadto, z prawnego punktu widzenia zdeponowane środki wyłączone są z majątku samego notariusza, nie mogą wchodzić w skład masy spadkowej po nim ani też być częścią majątku wspólnego, który notariusz współdzieli wraz z małżonkiem/małżonką. Wreszcie – co bardzo istotne – nie mogą one zostać zajęte przez wierzycieli notariusza, ani – co jeszcze istotniejsze – przez wierzycieli sprzedającego.

Korzyści dla kupującego w przypadku skorzystania z depozytu notarialnego

Tak jak pisałem powyżej, depozyt notarialny zabezpiecza kupującego przez pojawieniem się w okresie pomiędzy datą aktu, a wpisaniem nowego właściciela do włoskiego rejestru nieruchomości adnotacji o ustanowieniu hipoteki, zajęciu administracyjnym, wnioskach sądowych itp. Nawet jeśli ryzyko to jest dość ograniczone: obowiązkiem notariusza w istocie jest weryfikacja braku obciążeń na nieruchomości na dzień aktu, należy pamiętać, że żaden włoski notariusza nie da kupującemu gwarancji, że takie zapisy do chwili rejestracji aktu się nie pojawią. Stąd też popularne przekonanie „o wszystko zadba notariusza” w tym przypadku ma charakter życzeniowy i przy pojawieniu się niesprzyjających okoliczności może okazać się zgubne dla kupującego.

Warto wskazać jeszcze kilka przypadków, w których skorzystanie z depozytu notarialnego we Włoszech jest bardziej niż zasadne:

• Nieruchomość jest obciążona hipoteką, a strony ustalają w akcie notarialnym, że zwolnienie ceny sprzedaży z depozytu notarialnego nastąpi dopiero po wykreśleniu hipoteki.
• Nieruchomość jest obciążona hipoteką, a część ceny sprzedaży przeznaczona zostanie przez sprzedającego na spłatę hipoteki. Wówczas, aby część ceny sprzedaży rzeczywiście została przeznaczona na spłatę hipoteki, pozostała jej cześć zostanie zatrzymana w depozycie do momentu spłaty i wykreślenia hipoteki.
• Nieruchomość podlega prawu pierwokupu, a strony ustalają w akcie notarialnym, że zwolnienie ceny sprzedaży z depozytu notarialnego nastąpi dopiero po rezygnacji z prawa pierwokupu właściciela tego prawa.
• Nieruchomość nie została dopuszczona do użytkowania (wł. agibilità), a cena sprzedaży zostanie zwolniona z depozytu dopiero po złożeniu przez sprzedającego odpowiedniego zawiadomienia do urzędu miasta;
• Nieruchomość nie jest wolna od rzeczy lub osób, a strony ustalają w akcie notarialnym, że zwolnienie ceny sprzedaży z depozytu nastąpi po opróżnieniu nieruchomości z rzeczy lub osób.
• Nieruchomość obciążona jest zaległościami w opłatach na rzecz wspólnoty mieszkaniowej. Jako że w takim przypadku, na mocy ex art. 63 rozporządzenia wykonawczego do włoskiego kodeksu cywilnego, nowy właściciel nieruchomości odpowiada solidarnie z poprzednim właścicielem za zobowiązania na rzecz wspólnoty, w akcie notarialnym strony ustalają, że kwota niezbędna do uregulowania zaległych opłat zostanie zdeponowana na depozycie notarialnym, a notariusz zostanie upoważniony do dokonania płatności na rzecz wspólnoty.

Zawiadomienie sprzedającego o chęci skorzystania z depozytu notarialnego

O chęci skorzystania z depozytu notarialnego przy zakupie domu we Włoszech warto z odpowiednim wyprzedzeniem poinformować sprzedającego.

Istotne jest to, aby kupujący o chęci skorzystania z depozytu notarialnego poinformował z odpowiednim wyprzedzeniem nie tylko notariusza, ale również sprzedającego. Chodzi o to, aby uniknąć sytuacji, w której włoski sprzedający, zaskoczony decyzją kupującego o skorzystaniu z depozytu notarialnego, nie uzależnił przekazania kluczy do nieruchomości od zwolnienia środków z depozytu, co w praktyce dla kupującego z Polski może oznaczać wydłużenie czasu, kiedy nieruchomość zostanie mu przekazana do momentu zmiany wpisu we włoskim rejestrze nieruchomości. Najlepiej kwestię depozytu notarialnego ująć już w umowie przedwstępnej, odbierając w ten sposób właścicielowi nieruchomości argument o braku jego należytego zawiadomienia. Oczywiście, aby tak się stało, kupujący z Polski musi być w pełni świadomy istnienia instytutu depozytu notarialnego i przysługującemu mu prawa do skorzystania z niego w transakcji zakupu domu we Włoszech.

Wsparcie przy nabyciu nieruchomości we Włoszech

Jestem tłumaczem przysięgłym włoskiego od 2010 r. Znam nie tylko język, ale włoskie zwyczaje, realia i doskonale orientuję się w przepisach prawa administracyjnego. Na zlecenie oferuję wsparcie przy:

• poszukiwaniu nieruchomości we Włoszech;
• weryfikacji jej stanu rzeczywistego i prawnego;
• złożeniu oferty zakupu nieruchomości, zawarciu umowy przedwstępnej i końcowej.

Jeśli masz pytania odnośnie nabycia nieruchomości we Włoszech:

biuro@nowatkowski.pl

Tel. (+48) 600 715 198

Wybór nieruchomości

Punktem wyjścia przy zakupie nieruchomości we Włoszech jest wybór odpowiedniej oferty. Choć ogólnodostępne portale przedstawiają z pozoru dość bogatą ofertę, wybór nie jest prosty z kilku przyczyn: zamieszczone zdjęcia czy nagrania video nie zawsze w pełni odzwierciedlają faktyczny stan nieruchomości, opisy nie zawsze są precyzyjne i wyczerpujące, często nawiązanie kontaktu z oferentem – w znakomitej większości przypadków pośrednikiem – nie jest proste głównie ze względu na barierę językową. Jeśli już jednak uda nam się wybrać odpowiednią ofertę/y, warto – a nawet należy – udać się na miejsce i skonfrontować nasze wyobrażenia, wyrobione w głównej mierze na podstawie zdjęć i opisu zamieszczonych w sieci, z rzeczywistością. Jako że czas to pieniądz, a podróż do Włoch również kosztuje, dobrym pomysłem jest wybór kilku ofert, np. trzech – czterech, i przeprowadzenie wizji lokalnej kilku nieruchomości podczas jednego pobytu. Co do zasady włoscy pośrednicy w obrocie nieruchomościami nie mają problemów z udostępnianiem lokali także cudzoziemcom, chociaż należy pamiętać, że bariera językowa czasem może utrudnić swobodną komunikację.

Północ czy południe

Widok na Riwierę Liguryjską z niepowtarzalnym błękitem Morza Liguryjskiego

Z punktu widzenia Polaka, który chce nabyć mieszkanie czy dom we Włoszech istotny element stanowi jego położenie. Zasadnicze pytanie, na które należy sobie odpowiedzieć brzmi: czy chcemy móc dojechać do naszego domu we Włoszech samochodem czy też wyłącznie samolotem? Jeśli to pierwsze – wówczas trzeba skupić się na Północnych Włoszech, rozważając na przykład takie regiony jak Friuli Wenecja Giulia (z pięknymi miejscowościami położonymi nad Adriatykiem jak np. Lignano – Sabbiadoro) czy Wenecja Euganejska (Bibione czy Jesolo). Jeśli jesteśmy gotowi nadrobić trochę drogi, bardziej na zachód znajdziemy region Włoch, który w latach sześćdziesiątych przeżywał szczyt popularności i przyciągał śmietankę towarzyską z całego świata, czyli Ligurię. Liguria wyróżnia się pięknymi i czystymi plażami – w corocznych rankingach na plaże o najczystszej wodzie we Włoszech Liguria zwycięża lub plasuje się na podium. Podzielona na dwie części: wschodnie wybrzeże zwane Levante i zachodnie – Ponente, znana jest z takich nadmorskich miejscowości jak Portofino, Santa Margherita Ligure czy Rapallo – położonych na wschodnim wybrzeżu, czy też Sanremo, Varazze, Finale Ligure – położonych na wybrzeżu zachodnim, skąd już tylko rzut beretem do Francji. Jeśli jednak podróże samolotem nie stanowią dla nas przeszkody, warto rozważyć piękne włoskie wyspy, czyli Sycylię i Sardynię. Oprócz kwestii czysto geograficznej, różnica pomiędzy północą a południem Włoch przejawia się w bardzo wielu obszarach takich jak gospodarka, poziom usług, styl życia czy nawet język (na Południu wciąż bardzo dużą rolę w codziennej komunikacji odgrywają dialekty). Pozostawiając z boku kwestie logistyczne, przy wyborze położenia nieruchomości we Włoszech musimy zdecydować, co ma dla nas większe znaczenie: wysoki poziom usług w tym służby zdrowia, sprawność administracji, dostępność infrastruktury i komunikacji miejskiej itp. – wówczas raczej powinniśmy obszar naszych poszukiwań ograniczyć do północy Włoch, czy też spokojny i wolny rytm życia w stylu greckim (słynne „siga – siga”) wraz z ograniczeniami, które on niesie jak np. wolna administracja, niższy poziom usług, słabiej rozbudowana infrastruktura niż na Północy itp. – wówczas możemy śmiało szukać nieruchomości położonych na Południu.

Wrażenie „dreptania w miejscu”

Często klienci, którzy już wybrali interesującą ich nieruchomość we Włoszech żalą się na problemy komunikacyjne z oferentem. Niejednokrotnie słyszę narzekania w stylu „nie odpowiada”, „nie możemy doprosić się o istotne dla nas informacje”, „nie do końca zrozumieliśmy, czy nieruchomość wciąż jest na sprzedaż”. Krótko mówiąc, komunikacji brakuje zarówno ciągłości jak i jasności. Nie biorąc w obronę włoskich oferentów, należy zwrócić uwagę na kilka aspektów: po umieszczeniu ogłoszeń na na ogólnodostępnych portalach, częste telefony są na porządku dziennym – nie każdy oferent chce odbierać telefony o zagranicznych numerach – zwłaszcza w dobie wszechobecnego phishingu. Druga kwestia – nie wszyscy włoscy oferenci posługują się w dostatecznym stopniu językiem angielskim. Niektórzy z nich wolą zdecydowanie włoskich kupujących właśnie ze względu na brak bariery językowej i konieczności tłumaczenia – w obcym języku – często dość zawiłych szczegółów dotyczących stanu nieruchomości jak i warunków potencjalnej transakcji. Tym bardziej, aby uniknąć „dreptania w miejscu”, warto zwrócić się do włoskojęzycznego eksperta, który podczas krótkiego wywiadu telefonicznego szybko i sprawnie pozyska podstawowe informacje, takie jak: status ogłoszenia (czy aktualne czy nie), możliwość negocjacji ceny, wysokość ewentualnej prowizji pośrednika, adekwatność opisu zamieszczonego w ogłoszeniu czy też ewentualne inne okoliczności związane z nieruchomością mogące rzutować na transakcję zakupu. Taki szybki wywiad często pozwala zaoszczędzić niemiłych niespodzianek, np. informacji o sprzedaży upatrzonej przez nas   nieruchomości innemu potencjalnemu, lokalnemu nabywcy, którego jedyną przewagą była szybkość w komunikacji.

Czy cenę zakupu nieruchomości we Włoszech można negocjować?

Oczywiście, że cenę ofertową warto – a czasem nawet należy – negocjować. Wszystko oczywiście zależy od okoliczności i indywidualnego przypadku. Dobrym argumentem w negocjacjach jest zawsze konieczność przeprowadzenia remontu nieruchomości – w istocie spora część mieszkań/domów wystawianych na włoskich portalach jest dziedziczona lub też należy do leciwych właścicieli, a w konsekwencji często wymaga remontu. Oczywiście przy negocjacjach ceny z Włochami dobrze jest zachować zdrowy rozsądek – obniżenie ceny ofertowej o 5% czy 10% nie jest niczym nadzwyczajnym i mieści się ono w granicach dobrego zwyczaju handlowego, natomiast żądanie obniżenia ceny np. o 30%, bez obiektywnego uzasadnienia, może zostać odczytane przez włoskiego właściciela jako brak zainteresowania nieruchomością, a jedynie chęć zrobienia udanego biznesu. Zwyczajowo, jeśli transakcja odbywa się przez pośrednika, może być on dobrym źródłem informacji o możliwości przystania właściciela na obniżenie ceny i możliwej wysokości bonifikaty. Przy ocenie wartości rynkowej danej nieruchomości należy pamiętać, że Włosi nie przeliczają ceny nieruchomości na metry kwadratowe, tak jak ma to miejsce w Polsce. Stąd też trudno odpowiedzieć na pytanie, ile kosztuję metr kwadratowy mieszkania w Mediolanie czy Rzymie, gdyż zawsze we włoskich aktach notarialnych sprzedaży nieruchomości zastrzega się, że dana nieruchomość sprzedawana jest jako całość bez wskazywania ceny za metr kwadratowy.

Weryfikacja formalno – prawna nieruchomości

Jeśli wybraliśmy już nieruchomość we Włoszech, która nas interesuje, osobiście ją obejrzeliśmy i spełnia ona nasze oczekiwania zaś cena ofertowa jest dla nas akceptowalna lub też pozyskaliśmy wiedzę o możliwości jej negocjacji, warto – zanim złożymy formalną ofertę zakupu nieruchomości – zweryfikować jej stan formalno – prawny. W pierwszej kolejności weryfikacji należy poddać księgę wieczystą (wł. visura catastale), przyjmując założenie, że nieruchomość ma założoną księgę wieczystą (przy nabyciu nieruchomości na rynku wtórnym jest to oczywiście konieczność). Na tym etapie należy przede wszystkim zweryfikować, czy:

• oferenci są jednocześnie właścicielami nieruchomości ujawnionymi we włoskiej księdze wieczystej;
• czy oferenci to osoby fizyczne czy też prawne (ma to kolosalne znaczenie przy opodatkowaniu transakcji tzw. podatkiem rejestrowym kalkulowanym na podstawie wartości podatkowej nieruchomości po stawce 9% czy też 10% VAT-em kalkulowanym od ceny transakcyjnej – więcej o sposobie opodatkowania transakcji zakupu nieruchomości we Włoszech przeczytasz tutaj https://nowatkowski.pl/podatki-oplaty-przy-zakupie-nieruchomosci-we-wloszech/);
• czy adres nieruchomości ujawniony w księdze wieczystej jest tożsamy z adresem faktycznym;
• powierzchnia ujawniona w księdze wieczystej.

Włochy to niepowtarzalne widoki, ale też dość złożone procedury administracyjne.

Oczywiście przed podjęciem wszelkich zobowiązań ze strony kupującego (umowa przedwstępna i zadatek) wskazane jest także pozyskanie tzw. księgi hipotecznej (wł. ispezione ipotecaria). Dokument taki bez większych problemów może pozyskać notariusz na stronie włoskiego urzędu skarbowego. Wskazuje on – wg stanu na dany dzień – czy dana nieruchomość obciążona jest np. hipoteką, prawami na rzecz osób trzecich, ograniczeniami w dysponowaniu nieruchomością. Co istotne system jest zorganizowany w oparciu o dane osobowe, tj. ujawnia ewentualne obciążenia przypisane do danej osoby, czytaj właściciela nieruchomości na danym obszarze, nie zaś bezpośrednio do nieruchomości. W konsekwencji, aby znaleźć interesujące nas dane, należy znać dane właścicieli nieruchomości, niezależnie czy jest to osoba fizyczna czy prawna. Nawet jeśli taka weryfikacja ujawnia obciążenia na nieruchomości lub ich brak na dany dzień – nie ma więc całkowitej gwarancji, że w tzw. międzyczasie, czyli w przedziale czasowym od daty zawarcia umowy przedwstępnej do dnia zawarcia aktu notarialnego takowe się nie pojawią, daje jednak wiedzę o dotychczasowej historii nieruchomości i pozwala ze znacznie większym komfortem przystąpić do złożenia oferty. Niezależnie od zapewnień oferenta czy też pośrednika odnośnie braku obciążeń na nieruchomości w każdym przypadku rekomendowane jest pozyskanie księgi hipotecznej przed dokonaniem jakichkolwiek ruchów pieniężnych (wpłata zadatku).

Umowa przedwstępna zakupu nieruchomości we Włoszech

Po pozytywnej weryfikacji stanu formalno – prawnego nieruchomości, można przystąpić do zawarcia umowy przedwstępnej. Co istotne we Włoszech umowa taka ma postać formalnej propozycji zakupu (wł. proposta d’acquisto), która sporządzana jest w formie pisma prywatnego. Umowa taka zawiera podstawowe informacje takie jak:

• dane osobowe sprzedającego i kupującego, jeśli sprzedającym jest osoba prawna – jej dane firmowe;
• cena oferowana przez kupującego;
• termin ważności złożonej propozycji;
• termin zawarcia umowy przyrzeczonej (aktu notarialnego przenoszącego własność);
• sposób i termin zapłaty zadatku.

Istotne jest to, że propozycja zakupu opiera się na przepisach włoskiego kodeksu cywilnego. Stanowi ona zobowiązanie dla kupującego w momencie jej złożenia, tj. kupujący zobowiązuje się dotrzymać jej warunków – chodzi głównie o proponowaną cenę – przez dany okres czasu, zwykle 10-14 dni kalendarzowych. Propozycja zakupu nie zobowiązuje w żaden sposób sprzedającego, który może ją przyjąć – we wskazanym przez kupującego terminie – lub też odrzucić. Chociaż we włoskich przepisach kodeksu cywilnego regulujących propozycję zakupu można znaleźć pewne analogie do polskich przepisów – jak chociażby kwestię zadatku w przypadku wycofania się z umowy jednej ze stron (art. 1385 włoskiego k.c. mówi w istocie, że jeśli kupujący odstąpi od umowy, wpłacony zadatek przepada, jeśli zaś odstąpi od niej odbiorca zadatku, czyli sprzedający, druga strona ma prawo dochodzić zwrotu zadatku w jego dwukrotnej wielkości), warto poddać treść umowy analizie prawnej.

Wybór notariusza

Analogicznie jak ma to miejsce w Polsce również we Włoszech prawo wyboru notariusza przysługuje kupującemu, jako że to on ponosi koszty sporządzenia aktu notarialnego. Oczywiście można również skorzystać z notariusza rekomendowanego przez sprzedającego/pośrednika, ale najlepszą praktyką jest zwrócenie się do przynajmniej trzech kancelarii notarialnych w celu otrzymania kilku ofert, porównania ich poziomu cenowego i wybór najlepszej dla nas oferty. Istotna uwaga – różnica pomiędzy ofertami włoskich kancelarii notarialnych może dochodzić do kilku tysięcy euro. Wybór notariusza powinien być przemyślany – jeśli zlecimy danemu notariuszowi rozpoczęcia prac nad aktem notarialnym, po czym wycofamy się ze zlecenia (np. znajdziemy tańszego notariusza), pierwotnie wybrany notariusz może sobie zastrzec zapłatę części ustalonego wynagrodzenia, nawet jeśli finalnie to nie on sporządzi akt notarialny. I tutaj dochodzimy do kluczowego pytania: Ile właściwie kosztuje notariusz we Włoszech? Na koszt notariusza we Włoszech ma wpływ kilka składowych:

• honorarium notariusza: zwyczajowo mieści się ono w widełkach 2500 – 3000 euro;
• podatek katastralny i hipoteczny: 50 euro za każdy z podatków, razem 100 euro;
• opłata za depozyt notarialny ceny sprzedaży (wyjaśnienie, czym jest depozyt notarialny znajduje się poniżej): 500 – 1000 euro;
• podatek rejestrowy, odpowiednik polskiego PCC: zależny od dochodu katastralnego nieruchomości wskazanego w księdze wieczystej (o zasadzie kalkulacji podatku rejestrowego we Włoszech przeczytaj tutaj: https://nowatkowski.pl/podatki-oplaty-przy-zakupie-nieruchomosci-we-wloszech/).

Przy kalkulacji kosztów notarialnych we Włoszech warto również wiedzieć, że wynagrodzenie notariusza podlega 22% stawce podatku VAT.

Czym jest depozyt notarialny we Włoszech i czy warto z niego skorzystać?

Przy zakupie nieruchomości we Włoszech cena sprzedaży powinna znaleźć się na koncie bankowym sprzedającego w dniu aktu. W praktyce, dla kupującego z Polski, oznacza to konieczność dokonania przelewu przynajmniej na 2-3 dni robocze przez ustaloną datą aktu notarialnego. Jako że zapłata ceny przed aktem notarialnym zawsze niesie ze sobą ryzyko – koniec końców nigdy nie można wykluczyć możliwości, że do zawarcia umowy nie dojdzie lub też, bardziej konkretnego zagrożenia, że w chwili wpisania nowych właścicieli do księgi wieczystej zostaną w niej ujawnione wcześniej istniejące wpisy (np. hipoteka czy zastaw ustanowiony na nieruchomości, prawa osób trzecich lub ograniczenia w dysponowaniu ją), włoski ustawodawca ustanowił ustawą nr 147 z dn. 23 grudnia 2013 r.  instytucję depozytu notarialnego. Jego mechanizm działania jest następujący: kupujący wpłaca cenę sprzedaży nie bezpośrednio na konto sprzedającego, ale na specjalne dedykowane konto notarialne. Notariusz zwalnia depozyt w chwili, gdy spełnione zostaną określone warunki ustalone w umowie, tj.: w chwili podpisania umowy w formie aktu notarialnego (rozwiązanie mniej zabezpieczające kupującego) lub też w chwili ujawnienia umowy sprzedaży (wł. trascrizione) i nowego właściciela w kompetentnych terytorialnie rejestrach nieruchomości (rozwiązanie bardziej zabezpieczające interes kupującego). Odpowiedź na pytanie czy warto skorzystać z depozytu notarialnego we Włoszech nasuwa się sama: oczywiście, że tak. Przede wszystkim w razie jakichkolwiek sporów pomiędzy stronami umowy, środki wpłacone przez kupującego zabezpieczone są na depozycie notariusza. Co istotne instytucję depozytu notarialnego można zastosować również w przypadku wpłaty zadatku – należy tylko pamiętać, że przed dokonaniem wpłaty zadatku polscy kupujący muszą pozyskać włoskie kody podatkowe (wł. codice fiscale). Rozwiązaniem rekomendowanym, które należy wpisać do aktu notarialnego, jest zwolnienie środków przez notariusza dopiero w chwili wpisania aktu i nowego właściciela do włoskiego odpowiednika sądu wieczystoksięgowego.

Akt notarialny

Ostatnim etapem procesu nabycia nieruchomości we Włoszech jest podpisanie umowy przenoszącej własność w formie aktu notarialnego. Aby mogło do niego dojść, kupujący muszą posiadać włoskie kody podatkowe, o które można wystąpić w oddziałach włoskiego Urzędu Skarbowego (wł. Agenzia delle Entrate). Postępowanie to jest dość proste: wystarczy wypełnić odpowiedni formularz AA4_8 i załączyć kserokopię ważnego dokumentu tożsamości. Urzędy wydają zaświadczenia o nadaniu kodu podatkowego bez zbędnej zwłoki. Jeśli kupujący nie posługują się biegle językiem włoskim, do aktu należy dobrać tłumacza i świadka (czytaj również https://nowatkowski.pl/akt-notarialny-zakupu-nieruchomosci-we-wloszech-wymaga-obecnosci-tlumacza/) Jako że włoski akt notarialny nie należy do prostych lektur i opiera się on na lokalnych, włoskich przepisach, warto zlecić jego analizę zewnętrznemu ekspertowi z kilku powodów:

• wprawdzie notariusz jest urzędnikiem publicznym, to jednak weryfikuje on głównie kompletność dokumentacji z formalnego punktu widzenia, poucza strony umowy, ale z pewnością nie jest jego rolą wprowadzanie zapisów szczególnie zabezpieczających którąś z nich (w naszym przypadku kupującego);
• akt opiera się na gruncie prawa włoskiego, które dla kupujących pochodzących z Polski nie jest znane;
• na końcu dokumentu, po dokonaniu przez notariusza odpowiednich pouczeń stron umowy, każdy akt zawiera klauzulę, że obie strony umowy w pełni go zrozumiały i przyjęły bez żadnych zastrzeżeń czy wyjątków. Ten ostatni zapis oznacza, że stawający z Polski nie może post-factum kwestionować zapisów aktu, powoływać się na brak znajomości języka czy też lokalnego prawa.

Z powyższych powodów, pamiętając również, że nabycie nieruchomości to nie tylko przyjęcie korzyści z niej płynących, ale również wszelkich zobowiązań z nią związanych, warto powierzyć analizę treści aktu niezależnemu ekspertowi.

Wsparcie przy nabyciu nieruchomości we Włoszech

Jestem tłumaczem przysięgłym włoskiego od 2010 r. Znam nie tylko język, ale włoskie zwyczaje, realia i doskonale orientuję się w przepisach prawa administracyjnego. Na zlecenie oferuję wsparcie przy:

• poszukiwaniu nieruchomości we Włoszech;
• weryfikacji jest stanu rzeczywistego i prawnego;
• złożeniu oferty zakupu nieruchomości, zawarciu umowy przedwstępnej i końcowej.

Jeśli masz pytania odnośnie nabycia nieruchomości we Włoszech:

biuro@nowatkowski.pl

Tel. (+48) 600 715 198

Umowa sprzedaży nieruchomości we Włoszech następuje w formie aktu notarialnego sporządzanego przez notariusza. Co do zasady akt notarialny sporządzany jest w języku włoskim. Istnieje wprawdzie możliwość, aby akt został sporządzony w innym języku, np. języku angielskim, ale pod następującymi warunkami:

• obie strony umowy muszą oświadczyć, że nie znają języka włoskiego (możliwe jest to w praktyce, jeśli zarówno sprzedający jak i kupujący pochodzą z innego kraju niż Włochy);
• obie strony muszą znać język obcy, w tym konkretnym przypadku język angielski;
• notariusz musi biegle posługiwać się językiem obcym, w tym konkretnym przypadku językiem angielskim.

Nawet w przypadku zachowania tych trzech przesłanek włoski notariusz może zawsze odmówić sporządzenia aktu w języku innym niż język włoski.

Należy też przy tym pamiętać, że treść włoskiego aktu notarialnego sprzedaży nieruchomości nie należy to najprostszych lektur nawet dla samych Włochów – jest on w istocie najeżony  odniesieniami do aktów prawnych, prawną i administracyjną terminologią. Należy raczej uznać za oczywiste, że sprzedający – jeśli tylko są oni Włochami – będą nalegać na sporządzenie aktu notarialnego w języku włoskim, gdyż da im to duży komfort pełnego zrozumienia jego treści. Kupujący z Polski będą musieli oprzeć się na tłumaczeniu aktu – tym bardziej istotne jest, aby było ono jak najbardziej wierne oryginałowi i oddawało nie tylko język oryginału, ale również kontekst prawno – administracyjny, w jakim jest on osadzony.

Obowiązek tłumaczenia włoskiego aktu notarialnego zakupu nieruchomości na język polski a przepisy

Kwestie ewentualnego tłumaczenia aktu notarialnego nabycia nieruchomości we Włoszech reguluje ustawa nr 89 z 16 lutego 1913 r. – Prawo o notariacie i archiwach notarialnych. Pomimo że od jej uchwalenia minęło grubo ponad sto lat, jest ona – wraz z odpowiednimi nowelizacjami – wciąż obowiązująca. Kwestię tłumaczenia aktu notarialnego na język obcy reguluje art. 53, który mówi:

„Jeśli notariusz nie zna języka obcego [w naszym przypadku języka polskiego], akt będzie mógł jakkolwiek zostać sporządzony w obecności tłumacza, który zostanie wybrany przez strony. „

Istotne również jest to, że włoskie prawo o notariacie  nakłada nie tylko obowiązek stawiennictwa tłumacza, ale również świadka – w istocie w kolejnym ustępie artykułu 53 czytamy:

“Tłumacz musi spełniać wymogi niezbędne, aby być świadkiem i nie może zostać wybrany spośród świadków i gwarantów tożsamości osób stawających przy akcie. Musi on złożyć przysięgę przed notariuszem i wiernie wypełniać powierzoną mu funkcję, co też zostanie odnotowane w akcie.”

Ten ustęp artykułu 53 włoskiego prawa o notariacie wymaga odpowiedniego komentarza – jego pierwsza lektura nie dla wszystkich musi być jasna. Po pierwsze wprowadza on do aktu funkcję świadka – nieznaną we współczesnych aktach notarialnych w Polsce. Po części wynika to z faktu, że we Włoszech nie istnieje instytucja tłumacza przysięgłego, w formie w jakiej znamy ją w Polsce. W istocie w naszym kraju w przypadku osób stawających przy akcie, a nieznających języka polskiego, wystarczające jest stawiennictwo tłumacza przysięgłego danego języka obcego. We Włoszech natomiast prawo o notariacie nakłada dodatkowy obowiązek stawiennictwa świadka, którego rolą jest weryfikacja wierności tłumaczenia dokonywanego przez tłumacza. Co istotne wyżej wymieniony ustęp artykułu 53 jasno oddziela funkcje tłumacza i świadka – „Tłumacz […] nie może zostać wybrany spośród świadków […]”

Czy przy włoskim akcie notarialnym nabycia nieruchomości potrzebny jest jeden czy dwóch świadków?

W kolejnych dwóch ustępach artykułu 53 włoskiego prawa o notariacie napotykamy na następującą treść:

„Jeśli strony nie umieją lub nie mogą podpisać aktu, dwóch z obecnych przy akcie świadków muszą znać język obcy [w naszym przypadku język polski]

Jeśli umieją i mogą podpisać akt, wystarczy, że tylko jeden ze świadków, oprócz tłumacza, zna język obcy.”

Przy komentarzu do powyższych ustępów warto powrócić do roku uchwalenia włoskiego prawa o notariacie – 1913 r. Wówczas brak umiejętności podpisania się czy też po prostu analfabetyzm były zjawiskiem dość powszechnym, stąd też w takim przypadku niezbędna była obecność dwóch świadków znających język obcy zamiast jednego. W przypadku Polaków stawających przy akcie nabycia nieruchomości we Włoszech wystarczający będzie więc jeden świadek posługujący się językami polskim i włoskim, oczywiście nie licząc tłumacza. Drugi świadek może być wyłącznie włoskojęzyczny – zwyczajowo, dla wygody tę funkcję obejmuje któryś z pracowników kancelarii notarialnej.

Przy wyborze świadka do aktu notarialnego we Włoszech warto pamiętać, że musi on spełniać określone wymogi, tj. być pełnoletni, posiadać włoskie obywatelstwo lub też posiadać obywatelstwo innego kraju, ale zamieszkiwać we Włoszech, posiadać pełną zdolność do czynności prawnych jak i być bezstronny w stosunku do aktu. Świadek nie może być ponadto krewnym notariusza ani żadnej ze stron.

Czy tłumaczenie na polski zostaje załączone do włoskiego aktu notarialnego nabycia nieruchomości?

Włoski akt notarialny to niełatwy do zrozumienia dokument – tym bardziej istotny jest wybór profesjonalnego tłumacza.

Wybierając tłumacza do aktu notarialnego we Włoszech warto postawić na doświadczonych i profesjonalnych tłumaczy. Zrozumiemy, jak jest to ważne, gdy na końcu aktu przyjdzie nam poświadczyć przed notariuszem i świadkami, że w pełni zrozumieliśmy treść aktu, którą bezwarunkowo przyjmujemy. Należy też pamiętać, że – jako że akt notarialny ma miejsce we Włoszech – jest on osadzony na gruncie prawa włoskiego oraz że oryginał aktu w języku włoskim jest nadrzędny w stosunku do tłumaczenia na język polski. Z tego to właśnie powodu ważne jest, aby tłumaczenie było jak najwierniejsze i oddawało rzeczywistą treść oryginału. Powracając do artykułu 53 włoskiej ustawy o notariacie, ostatni jego ustęp wskazuje:

„Akt zostanie spisany w języku włoskim, ale naprzeciw lub pod oryginałem należy umieścić także tłumaczenie na język obcy [w naszym przypadku język polski] sporządzone przez tłumacza, i tak zarówno oryginał jak i tłumaczenie zostaną podpisane jak zostało to wskazane w art. 51  [art. 51 mówi, że „w aktach składających się z kilku arkuszy podpisany musi być każdy arkusz – wystarczy, że tylko nazwiskiem stron, tłumacza, świadków i notariusza, za wyjątkiem arkusza zawierającego podpisy końcowe”]. Tłumacz także będzie musiał złożyć swój podpis na końcu aktu i na marginesie każdego z arkuszy – tak na oryginale aktu jak i na jego tłumaczeniu.

Jeśli masz pytania odnośnie nabycia nieruchomości we Włoszech lub do tłumaczenia przy akcie notarialnym nabycia nieruchomości we Włoszech:

biuro@nowatkowski.pl

Tel. (+48) 600 715 198

Włochy to przepiękne krajobrazy i uroczo położone nieruchomości, ale również zupełnie odmienny od polskiego system podatkowy.

Zakup nieruchomości we Włoszech to z pewnością dobra inwestycja w obliczu rosnących cen nieruchomości w Polsce, jak i nie do końca pewnej sytuacji geopolitycznej, w jakiej znalazł się nasz kraj po wybuchu konfliktu za wschodnią granicą. To jednak również spore wyzwanie dla kupującego ze względu na dość złożone prawo administracyjne we Włoszech. Jednym z pytań, które w naturalny sposób pojawia się po wyodrębnieniu nieruchomości we Włoszech, którą jesteśmy zainteresowani, jest pytanie o podatki i koszty, jakie będą związane z samą transakcją zakupu. W niniejszym artykule postanowiłem je opisać w możliwe przejrzysty i usystematyzowany sposób.

Podatek rejestrowy czy VAT?

Zasadniczym kosztem przy nabyciu nieruchomości we Włoszech jest tzw. podatek rejestrowy (wł. imposta di registro), którego za polski odpowiednik możemy uznać Podatek od Czynności Cywilnoprawnych. Podatek rejestrowy od nabycia nieruchomości we Włoszech wynosi 9%. Mechanizm kalkulacji podatku opiera w takim przypadku na systemie  „cena – wartość (wł. „prezzo – valore”), który umożliwia kalkulacje podatku na podstawie wartości katastralnej nieruchomości ujawnionej w księdze wieczystej (wł. rendita catastale), niezależnie od jej ceny transakcyjnej ustalonej pomiędzy stronami i wskazanej w akcie notarialnym.

Jak działa mechanizm „cena – wartość” i w jaki sposób kalkuluje się wg niego podatek rejestrowy od nabycia nieruchomości we Włoszech może wyjaśnić poniższy przykład:

Cena transakcyjna nieruchomości: 200 tys. euro

Wartość katastralna nieruchomości (wł. rendita catastale): 900 euro

Przy zastosowaniu systemu „cena – wartość”, wartość katastralną nieruchomości mnożymy przez 1,05 a następnie przez 120, czyli 900 euro x 1,05 x 120 = 113 400 euro.

W takim systemie podstawą opodatkowania 9% podatkiem rejestrowym  będzie kwota 113 400 euro, czyli podatek od nabycia nieruchomości we Włoszech wyniesie 9% x 113 400 euro = 10 206 euro.

Warto przy tym zauważyć, że bez zastosowania systemu „cena – wartość” podstawę opodatkowania stanowiłaby cena transakcyjna nieruchomości, a przedmiotowy podatek liczony byłby zgodnie ze wzorem: 9% x 200 000 euro = 18.000 euro.

Aby móc skorzystać z takiego sposobu opodatkowania nabycia nieruchomości we Włoszech, należy spełnić poniższe warunki:

• nieruchomość musi być nabywana w celach mieszkaniowych;
• nabywca jest osobą fizyczną i nie nabywa nieruchomości w ramach prowadzonej działalności gospodarczej;
• nabywca musi w jednoznaczny sposób poinformować notariusza o woli zastosowania przy transakcji systemu „cena – wartość”.

Istotne jest również to, że system „cena – wartość” może zostać zastosowany także do części przynależnych do nieruchomości, ale stanowiących odrębne lokale. Możliwe jest to pod warunkiem, że części te:

• posiadają własną wartość katastralną, czy praktycznie rzecz ujmując, własny numer wpisu w księdze wieczystej (np. garaż lub miejsce postojowe);
• jasno wynika, że część przynależna jest dodatkiem do nieruchomości;
• z aktu sprzedaży jasno wynika związek przynależności.

Z powyższego opisu nietrudno domyśleć się, że częścią przynależną, do której możliwe będzie zastosowanie preferencyjnego opodatkowania, będzie np. garaż, dla którego prowadzona będzie odrębna księga wieczysta.

Warto również wiedzieć, że – w związku z faktem, że podatek liczony jest na podstawie wartości katastralnej nieruchomości, a nie ceny transakcyjnej arbitralnie ustalonej przez strony, a co za tym idzie z zachowaniem pełnej transparentności – włoski Urząd Skarbowy ma w przypadku podatnika, który wybrał omawiany mechanizm, znacznie bardziej ograniczone prawa kontroli niż w stosunku do podatnika, który zdecydował się na wybór ceny transakcyjnej jako podstawy opodatkowania.

Preferencyjne opodatkowanie nabycia nieruchomości we Włoszech najczęściej znajdzie zastosowanie przy transakcjach pomiędzy osobami fizycznymi, jest ono wprawdzie możliwe również w sytuacji, w której sprzedającym jest przedsiębiorstwo, ale pod następującym warunkiem:

• od budowy nieruchomości do umowy sprzedaży upłynie ponad 5 lat, a sprzedający (przedsiębiorstwo) nie zastrzeże sobie w notarialnym akcie sprzedaży opodatkowania transakcji podatkiem VAT.

Tak więc w przypadku nabycia nieruchomości we Włoszech od przedsiębiorstwa (np. dewelopera), nawet jeśli od budowy przedmiotowej nieruchomości upłynie 5 lat, przedsiębiorstwo zbywające nieruchomość, które jest podatnikiem VAT, ma prawo zastrzec sobie opodatkowanie tym podatkiem transakcji. Powracając do przykładu przywołanego na początku niniejszego rozdziału, VAT od transakcji nabycia nieruchomości w cenie 200 tys. euro wyniósłby 20 tys. euro (200 tys. x 10%).

Zakup nieruchomości we Włoszech: pozostałe podatki i opłaty

Oprócz podatku od zakupu nieruchomości (9%-owego podatku rejestrowego lub 10%-owego podatku VAT), włoski notariusz przy akcie notarialnym pobiera:

W przypadku zastosowania 9%-owego podatku rejestrowego:

• 50 euro podatku hipotecznego;
• 50 euro podatku katastralnego.

W przypadku zastosowania 10%-owego podatku VAT:

• 200 euro podatku rejestrowego;
• 200 euro podatku hipotecznego;
• 200 euro podatku katastralnego.

 Opodatkowanie zakupu pierwszego domu we Włoszech

Również polscy obywatele mogą znaleźć się w kategorii nabywców pierwszego domu we Włoszech. Aby nabywca nieruchomości we Włoszech został zaliczony do kategorii nabywców pierwszego domu, musi on spełnić poniższe warunki:

• nieruchomość musi należeć do określonej kategorii katastralnej: A/2 (lokale mieszkalne); A/3 (lokale o niskich kosztach wykończenia); A/4 (lokale komunalne); A/5 (lokale ultra komunalne); A/6 (lokale wiejskie); A/7 (małe wille); A/11 (lokale mieszkalne i budynki charakterystyczne dla okolicy). W zakres ten nie wchodzą np. mieszkania luksusowe lub duże wille, o kategorii katastralnej odpowiednio A/1 i A/8;
• nieruchomość znajduje się na terenie gminie, w której nabywca ma (lub zamierza ustanowić) miejsce zamieszkania lub pracy, czyli krótko mówiąc nabywca danej nieruchomości musi w danej gminie na stałe zamieszkać lub pracować;
• nabywca spełnia określone wymogi: tj. nie jest właścicielem lub współwłaścicielem – współwłasność może dotyczyć także nabycia nieruchomości do majątku wspólnego małżonków, innej nieruchomości położonej na terenie Włoch i nie jest posiadaczem lub współposiadaczem jej prawa własności, użytkowania, dzierżawy, zamieszkiwania. Od 1 stycznia 2016 r. ulgi podatkowe przysługują również nabywcy, który jest już właścicielem nieruchomości nabytej z ulgami, pod warunkiem że posiadana już nieruchomość zostanie sprzedana w terminie jednego roku od zakupu nowej.

Warto przy tym zaznaczyć, że przy nabyciu nieruchomości we Włoszech jako pierwszego domu, podatek rejestrowy wynosi 2% (zamiast 9%) – nie może on być jednak niższy niż 1000 euro, natomiast w przypadku transakcji podlegającej podatkowi VAT stawka podatku wynosi 4% (zamiast 10%). Podatek katastralny i hipoteczny pozostają bez zmian, tj. w przypadku opodatkowania transakcji podatkiem rejestrowym wynoszą one po 50 euro każdy, zaś w przypadku transakcji podlegającej podatkiem VAT 200 euro – plus podatek rejestrowy w stałej wartości 200 euro.

Należy pamiętać, że przy zakupie nieruchomości we Włoszech z wykorzystaniem preferencji podatkowych przewidzianych dla zakupu pierwszego domu, możemy je utracić, jeśli:

• nabytą w tym trybie nieruchomość sprzedamy przed upłynięciem 5 lat od jej zakupu;
• nie zmienimy miejsca zamieszkania w terminie 18 miesięcy od dnia zakupu.

Wsparcie przy nabyciu nieruchomości we Włoszech

Jestem tłumaczem przysięgłym języka włoskiego od 2010 r. Znam nie tylko język, ale włoskie zwyczaje, realia i doskonale orientuję się w przepisach prawa administracyjnego. Na zlecenie oferuję wsparcie przy:

• poszukiwaniu nieruchomości we Włoszech;
• weryfikacji jej stanu rzeczywistego i prawnego;
• wybór najbardziej optymalnej dla kupującego formy opodatkowania transakcji;
• złożeniu oferty zakupu nieruchomości, zawarcia umowy przedwstępnej i końcowej.

Zanim stawimy się na akcie notarialnym nabycia nieruchomości we Włoszech, warto poznać jego całkowite koszty.

Jeśli masz pytania odnośnie nabycia nieruchomości we Włoszech i sposobu opodatkowania transakcji:

biuro@nowatkowski.pl

Tel. (+48) 600 715 198

Zarobki lekarzy w Niemczech

Wysokie zarobki, bliskość granicy, bezpieczeństwo sprawiają, że Niemcy od lat przyciągają polskich lekarzy. Konflikt za naszą wschodnią granica jeszcze nasilił ten trend.

Niemcy od lat przyciągają polskich specjalistów z różnych branży. Wyjątku nie stanowią tu lekarze i lekarze dentyści. Bliskość granicy, wysokie zarobki, które – pomimo powoli zacierających się różnic pomiędzy dwoma krajami w zarobkach przedstawicieli zawodów medycznych – wciąż stanowią atrakcyjną ofertę dla tej kategorii zawodowej – w istocie średnie zarobki lekarzy za naszą zachodnią granicą zawierają się w widełkach od 60 do 120 tys. euro rocznie, co przy obecnym kursie stanowi ok. 260 – 550 tys. złotych rocznie, sprawiają, że co roku setki polskich lekarzy decydują się rozpocząć pracę za Odrą. Aktualna sytuacja geopolityczna za naszą wschodnią granicą tylko nasiliła ten trend.

Czy nostryfikacja dyplomu lekarza i lekarza dentysty w Niemczech następuje automatycznie?

Co prawda dyrektywa 2005/36/WE w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych w artykule 21 wprowadziła dla określonej grupy zawodów, w tym dla lekarza i lekarza specjalisty, pielęgniarki, lekarza dentysty i dentysty specjalisty, lekarza weterynarii, farmaceuty oraz architekta zasadę automatycznego uznawania kwalifikacji zawodowych, nie oznacza to jednak, że te kategorie zawodowe zwolnione są z obowiązku przeprowadzenia postępowania administracyjnego w celu uznania kwalifikacji zawodowych. Postępowanie takie musi się odbyć, aby właściwy organ w państwie przyjmującym, czyli w tym konkretnym przypadku w Niemczech mógł ocenić, czy spełnione zostały m.in. minimalne wymogi w zakresie wykształcenia, jakie dla tych zawodów wyznaczyły sobie wzajemnie kraje członkowskie.

Dokumenty niezbędne do złożenia wniosku o nostryfikację dyplomu lekarza i lekarza dentysty w Niemczech

W Niemczech postępowanie o uznaniu kwalifikacji zawodowych lekarza i lekarza dentysty nie jest zcentralizowane, ale odbywa się na poziomie poszczególnych krajów związkowych (landów). To więc jakie szczegółowe wymogi w zakresie dokumentacji niezbędnej do złożenia wniosku o uznanie kwalifikacji lekarza i lekarz dentysty będą niezbędne, zależeć będzie w dużej mierze od konkretnego kraju związkowego, w którym będziemy chcieli podjąć praktykę lekarską. Jest jednak grupa dokumentów, które są wspólne dla wszystkich landów, a są nimi:

• dokument tożsamości (paszport lub dowód osobisty);
• odpis aktu małżeństwa (dotyczy wnioskodawców, którzy zmienili nazwisko po uzyskaniu dyplomu);
• curriculum vitae;
• dyplom lekarza oraz lekarza specjalisty – jeśli takowy posiadamy, o którego uznanie wnioskujemy oraz zaświadczenie o zdaniu LEK;
• zaświadczenie o spełnieniu minimalnych wymogów w zakresie wykształcenia lub też skorzystania z tzw. praw nabytych zgodnie z obowiązującymi przepisami dyrektywy 2005/35/WE – zaświadczenie takie wydaje Okręgowa Izba Lekarska;
• zaświadczenie dotyczące nienagannej postawy etycznej – zaświadczenie to wydaje Okręgowa Izba Lekarska. Poświadcza ono, że lekarz nie został ukarany przez sąd lekarski, ani nie toczy się wobec niego żadne postępowanie, które mogłoby skutkować zawieszeniem lub ograniczeniem uprawnień – w chwili składania wniosku o uznanie kwalifikacji zaświadczenie to nie może być starsze niż 3 miesiące;
• zaświadczenia o niekaralności wydawane przez Krajowy Rejestr Karny działający przy sądach okręgowych – w chwili składania wniosku o uznanie kwalifikacji zaświadczenie to nie może być starsze niż 3 miesiące;
• zaświadczenie lekarskie o zdolności do pracy – w niektórych przypadkach właściwy organ kraju związkowego może zadowolić się jedynie oświadczeniem wnioskodawcy o zdolności do podjęcia pracy.

Czas, w jakim dany organ musi rozpatrzyć wniosek o uznanie kwalifikacji lekarza lub lekarza dentysty wynosi 3 miesiące.

Przed podjęciem pracy jako lekarz w Niemczech konieczne jest uznanie polskich kwalifikacji zawodowych.

Wymagana znajomość języka do uznania dyplomu lekarza i lekarza dentysty w Niemczech

Zgodnie z artykułem 53, ustęp 1 dyrektywy 2005/36/WE

Znajomość języków

“Specjaliści, których kwalifikacje podlegają uznaniu, muszą posiadać znajomość języków niezbędną do wykonywania danego zawodu w przyjmującym państwie członkowskim.”

Jednocześnie ustęp 4 artykułu 53 uściśla:

“Każde sprawdzenie znajomości języka musi być proporcjonalne do działalności, która ma być prowadzona. Zainteresowany specjalista może się odwołać od takiego sprawdzenia zgodnie z prawem krajowym.”

Zapis ten oznacza, że znajomość języka obowiązującego w państwie przyjmującym ma być proporcjonalna do potrzeb wykonywanego zawodu. Do wniosku należy załączyć certyfikat językowy  znajomości języka na poziomie B2. Niemieckie organy honorują certyfikaty wydane przez:

• Instytut Goethego;
• TELC (The European Language Certificates);
• TestDaF (niemiecki jako język obcy).

Co do zasady, dla pracowników służby zdrowia, w tym lekarzy i lekarzy dentystów, odpowiedzialnych za zdrowie pacjentów organy poszczególnych krajów związkowych wymagają dodatkowego egzaminu z języka specjalistycznego na poziomie C1. Egzamin ten dzieli się na część ustną i pisemną. Zwyczajowo egzamin polega na przykładowej rozmowie pomiędzy lekarzem a pacjentem.

W niektórych przypadkach niemieckie organy zwalniają z egzaminu z języka specjalistycznego, jeśli:

• wnioskodawca mówi biegle po niemiecku, co zostało zweryfikowane przez właściwy organ;
• dyplom lekarza lub lekarza dentysty uzyskano na niemieckojęzycznej uczelni;
• staż podyplomowy trwał przynajmniej trzy lata i odbywał się w Niemczech.

Co istotne, specjalistyczny egzamin językowy, zgodnie z art. 53 ustęp 3 dyrektywy 2005/36/WE ma miejsce po wydaniu postanowienia o uznaniu kwalifikacji lekarza lub lekarza dentysty w Niemczech:

“Sprawdzenie znajomości języka można przeprowadzać tylko po wydaniu europejskiej legitymacji zawodowej zgodnie z art. 4d lub po uznaniu kwalifikacji zawodowych, w zależności od przypadku.”

Tłumaczenia i legalizacja dokumentów

Niemieckie urzędy wymagają, aby dokumenty sporządzone w innym języku niż język niemiecki zostały przetłumaczone przez tłumacza przysięgłego języka niemieckiego. Również dokumenty oryginalne takie jak dyplomy czy zaświadczenia wydane przez polskie urzędy mogą wymagać poświadczeń lub legalizacji.

Usługa tłumaczenia i legalizacji dokumentów

Wykonujemy tłumaczenia przysięgłe oryginalnych dokumentów oraz na zlecenie legalizujemy tłumaczenia w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Nasi tłumacze przysięgli zdeponowali wzór podpisu i pieczęci w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, stąd też wykonane przez nas tłumaczenia mogą uzyskać pieczęć legalizacyjną tzw. apostille. Na zlecenie możemy przeprowadzić całą procedurę legalizacji oraz skompletować wniosek o uznanie dyplomu lekarza lub lekarza dentysty w Niemczech. Usługa taka obejmuje:

• tłumaczenie dokumentów niezbędnych do złożenia wniosku o uznanie kwalifikacji lekarza lub lekarza dentysty w Niemczech zgodnie z lokalnymi wymogami;
• legalizację tłumaczeń;
• legalizację dokumentów oryginalnych;
• skompletowanie wniosku o uznaniu dyplomu.

Jeśli masz pytania odnośnie uznania kwalifikacji lekarza lub lekarza dentysty w Niemczech:

biuro@nowatkowski.pl

Tel. (+48) 600 715 198

Zanim rozpocznie się studia we Włoszech należy zmierzyć się z tamtejszą, dość złożoną biurokracją.

Włochy to jeden z najczęstszych kierunków wybieranych przez polskich maturzystów na studia zagranicą. Uczelnie z bardzo długą tradycją, wysoko plasujące się w europejskich rankingach, bogata oferta kulturalna i przyjazne otoczenie, sprawiają, że corocznie wielu polskich abiturientów wybiera słoneczną Italię jako kierunek dalszej nauki. Stres i ogrom nauki związane z egzaminem maturalnym sprawiają, że mało który z nich ma możliwość sprawdzenia, jakie warunki formalne należy spełnić, aby uzyskać wpis na listę studentów włoskich uczelni i jakie dokumenty należy im przedstawić. Włochy, mimo swoich niezaprzeczalnych atutów, to również kraj o dość złożonej i wymagającej biurokracji, która – dla osoby niemającej z nią na co dzień do czynienia – może stanowić nie lada wyzwanie.

Czy polskie świadectwo maturalne zostaje automatycznie uznane we Włoszech?

Polskie świadectwo maturalne nie zostaje automatycznie uznane we Włoszech. Konieczność przeprowadzenia postępowania w celu uznania świadectwa maturalnego, potocznie zwanego nostryfikacją, wynika z włoskich przepisów, a w szczególności z art. 6 Rozporządzenia włoskiego Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, którego treść brzmi jak poniżej:

Art. 6

Warunki przyjęcia na studia

1. Aby zostać przyjętym na studia wyższe, konieczne jest posiadania świadectwa ukończenia szkoły średniej lub też innego świadectwa uzyskanego zagranicą, które zostanie uznane za zgodne [z jego włoskim odpowiednikiem] […]

Ponadto zgodnie z włoską ustawą nr 148 z dn. 11 lipca 2002 r., która stanowi ratyfikację przez Włochy Konwencji Lizbońskiej o Uznawaniu Kwalifikacji Związanych z Uzyskiwaniem Wyższego Wykształcenia, świadectwo maturalne uzyskane zagranicą musi zostać uznane za równoważne z włoskim świadectwem maturalnym, którego posiadanie uprawnia we Włoszech do ubiegania się o przyjęcie na studia wyższe.

Czy konieczne jest zalegalizowanie polskiego świadectwa maturalnego, aby zostało ono uznane we Włoszech?

Przed rozpoczęciem rekrutacji na studia we Włoszech warto poznać wymogi stawiane przez tamtejsze uczelnie maturzystom z polskim świadectwem dojrzałości.

Czy konieczne jest zalegalizowanie polskiego świadectwa maturalnego, jakie tłumaczenie świadectwa jest wymagane, w jaki sposób wykazać, że szkoła średnia, którą ukończyliśmy w Polsce jest równoważna ze szkołą średnią we Włoszech? Na te pytania polskim maturzystom – wystarczająco już zestresowanych egzaminem maturalnym – niezwykle trudno znaleźć odpowiedź, swoją cegiełkę dokładają również włoscy urzędnicy, którzy – i nie jest to niestety żart – rzadko właściwie identyfikują Polskę na geopolitycznej mapie Europy, często nie mając świadomości, że kraj nasz stanowi część Unii Europejskiej. W niniejszym artykule postanowiłem przyjrzeć się wymogom, jakie stawiają największe włoskie uczelnie kandydatom z polskim świadectwem maturalnym i w możliwie najprostszy sposób je usystematyzować.

Uniwersytet Boloński

Zacznijmy od największej i najstarszej z włoskich uczelni, czyli Uniwersytetu Bolońskiego (wł. Università di Bologna). Aby uzyskać wpis na listę studentów, student ze świadectwem maturalnym uzyskanym zagranicą, w kraju UE musi przedstawić:

1. Zalegalizowane świadectwo;
2. Zalegalizowane tłumaczenie przysięgłe.

Dość istotne są dwie informacje: legalizacja świadectwa następuje poprzez opatrzenie go pieczęcią apostille. Aby taka legalizacja została uznana przez włoską uczelnie, musi z niej jasno wynikać, że apostille poświadcza pieczęć Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej i podpis oraz pieczęć jej dyrektora. Takie poświadczenie uzyskamy jedynie, jeśli pieczęcią legalizacyjną zostanie opatrzony oryginał świadectwa lub jego odpis. Nie można natomiast przykładowo przedstawić kopii świadectwa poświadczonej za zgodność z oryginałem przez notariusza, a następnie zalegalizować pieczęć i podpis notariusza – taki dokument nie zostanie przyjęty przez włoską uczelnię. Oprócz oryginału należy przedłożyć tłumaczenie przysięgłe na włoski również opatrzone klauzulą apostille. Co istotne dla maturzystów z Unii Europejskiej, Uniwersytet Boloński nie wymaga deklaracji ważności  ukończonego wykształcenia (tzw. dichiarazione di valore).

Uniwersytet la Sapienza w Rzymie

Druga co do wielkości pod względem liczby studentów uczelnia we Włoszech dla maturzystów z zagranicznym świadectwem maturalnym wymaga:

• świadectwa maturalnego wraz z tłumaczeniem przysięgłym na włoski;
• zaświadczenia o równoważności świadectwa maturalnego z jego włoskim odpowiednikiem (takie zaświadczenie można automatycznie wygenerować ze strony włoskiego Centrum Informacyjnego ds. Wymiany Studenckiej i Uznawania Dyplomów Akademickich https://ardi.cimea.it/it);
• zaświadczenia o zgodności uzyskanego wykształcenia z jego włoskim odpowiednikiem można je uzyskać również na stronie Centrum Informacyjnego ds. Wymiany Studenckiej i Uznawania Dyplomów Akademickich: https://cimea.diplo-me.eu/sapienza/#/auth/login Uwaga! usługa ta nie była dostępna w pierwszych miesiącach 2024 r. Alternatywnie można przedstawić zalegalizowane świadectwo maturalne.

Uniwersytet Neapolitański im. Fryderyka II

Uniwersytet Neapolitański im. Fryderyka II (wł. Università degli Studi di Napoli Federico II), czyli największa uczelnia południowych Włoch, jako dokumentację niezbędną dla wpisu na listę studentów dla kandydatów z Unii Europejskiej wymienia:

• tłumaczenia;
• legalizacje;
• supplement do dyplomu (w praktyce w przypadku maturzystów chodzi raczej o świadectwo ukończenia szkoły średniej);
• zaświadczenie o zdanych egzaminach (świadectwo maturalne);
• deklaracje wartości wydaną przez włoską jednostkę konsularną w kraju pochodzenia maturzysty (Czym jest deklaracja wartości możesz przeczytać tutaj https://nowatkowski.pl/czym-dichiarazione-di-valore/

W praktyce więc Uniwersytet Neapolitański wymaga od maturzystów z Unii Europejskiej pełnej dokumentacji tj.: świadectwa ukończenia szkoły średniej i maturalnego wraz z legalizacjami, tłumaczeniami przysięgłymi oraz deklaracją wartości.

Uniwersytet Turyński

Uczelnia ze stolicy Piemontu nie wskazuje wprawdzie jednoznacznie dokumentacji wymaganej od maturzystów z UE, ale uściśla że, akceptowalne są świadectwa szkoły średniej uzyskane po łącznym 12 letnim okresie edukacji (IV poziom europejskich ram kwalifikacji). Wprawdzie ta informacja jest podana na polskim wzorze świadectwa maturalnego, ale mimo to student musi być gotowy na przedstawienie deklaracji wartości. W dokumencie tym włoska jednostka konsularna poświadcza, że łączny czas edukacji niezbędny do uzyskania średniego wykształcenia wynosi 12 lat.

Uniwersytet Mediolański

Uczelnia ze stolicy Lombardii jest jedną z najczęściej wybieranych nie tylko przez maturzystów z Polski, ale również z całej Europy. Co do zasady, kandydaci spoza Włoch mogą uzyskać wpis na listę studentów na tych samych zasadach, co włoscy maturzyści, z tym jednak zastrzeżeniem, że muszą przedstawić następujące dokumenty potwierdzające średnie wykształcenie uzyskane w kraju pochodzenia:

• zalegalizowane świadectwo ukończenia szkoły średniej i świadectwo maturalne z tłumaczeniem przysięgłym na język włoski;
• deklarację wartości potwierdzającą łączny okres nauki równy 12 lat, który doprowadził do uzyskania średniego wykształcenia (Czym jest deklaracja wartości możesz przeczytać tutaj https://nowatkowski.pl/czym-dichiarazione-di-valore/;
• kod podatkowy – można o niego zawnioskować we Włoszech – jest on odpowiednikiem polskiego numeru PESEL;
• dokument tożsamości.

Uniwersytet Padewski

Uniwersytet Padewski (wł. Università degli Studi di Padova) to jedna z najstarszych włoskich uczelni, znajdująca się w Regionie Wenecji – Euganejskiej, jest niezwykle przychylna maturzystom z całego świata. Uczelnia na etapie wniosku o przyjęcie na studia wymaga następujących dokumentów:

• CV;
• Listu motywacyjnego;
• Świadectwa ukończenia szkoły średniej i świadectwa maturalnego;
• Dokumentu tożsamości.

Na etapie złożenia wniosku o przyjęcie na studia Uniwersytet Padewski wymaga jedynie tłumaczenia przysięgłego na włoski świadectwa ukończenia szkoły średniej i świadectwa maturalnego. Po pozytywnym wyniku procesu rekrutacyjnego wymaga jakkolwiek legalizacji obu świadectw.

Uniwersytet Florencki

• Ostatnią uczelnią z listy największych włoskich uczelni jest Uniwersytet Florencki (wł. Università degli Studi di Firenze). Wymaga ona od maturzystów z wykształceniem uzyskanym zagranicą przedstawienia świadectwa maturalnego opatrzonego klauzulą apostille oraz tłumaczenia przysięgłego świadectwa. Ponadto wymogiem jest również przedłożenie deklaracji wartości (wł. dichiarazione di valore in loco). (Czym jest deklaracja wartości możesz przeczytać tutaj https://nowatkowski.pl/czym-dichiarazione-di-valore/;

Podsumowanie

Pomimo różniących się wymogów w zależności od uczelni, w każdej z nich przewija się podobny zestaw dokumentów, w tym:

• oryginał świadectwa maturalnego wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język włoski;
• legalizacja świadectwa i tłumaczenia;
• deklaracja wartości (tzw. dichiarazione di valore) – ten wymóg nie pojawia się wśród wszystkich wymienionych uczelni. Niektóre z nich zwalniają z niego abiturientów z Polski ze względu na fakt członkostwa naszego kraju w Unii Europejskiej (patrz Uniwersytet Boloński) lub też przystąpienia Polski do Konwencji Lizbońskiej (patrz Uniwersytet La Sapienza w Rzymie). Inne z kolei (Uniwersytety Mediolański, Neapolitański czy Florencki) jasno wskazują deklarację wartości jako dokument niezbędny w celu przyjęcia na studia maturzystów legitymujących się zagranicznym świadectwem maturalnym.

Usługa tłumaczenia i legalizacji dokumentów

Piotr Nowatkowski
Tłumacz przysięgły języka włoskiego
T: +48 600 715 198
E: biuro@nowatkowski.pl

Wykonuję tłumaczenia przysięgłe oryginalnych dokumentów oraz na zlecenie legalizuję tłumaczenia w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Jestem tłumaczem przysięgłym, który zdeponował wzór podpisu i pieczęci w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, stąd też moje tłumaczenie może uzyskać pieczęć legalizacyjną tzw. apostille. Na zlecenie mogę przeprowadzić całą procedurę legalizacji oraz uzyskania dichiarazione di valore. Mogę również pomóc w identyfikacji wymogów, jakie dana włoska uczelnia stawia polskim maturzystom.

Jeśli masz pytania odnośnie dokumentacji niezbędnej do przyjęcia na studia we Włoszech:

biuro@nowatkowski.pl

Tel. (+48) 600 715 198

W ostatnich latach wzrosło znacznie w naszym kraju zainteresowanie nieruchomościami we Włoszech. Bogacenie się społeczeństwa, poszukiwanie nowych form inwestycji, ale również chęć poznania innego stylu życia, spowodowały, że włoski rynek nieruchomości stał się bardzo atrakcyjny dla kupujących z Polski. Trend ten jeszcze bardziej nasilił się po wybuchu wojny w Ukrainie i skokowym wzroście cen nieruchomości w Polsce.

Podstawowe informacje dla kupującego dom we Włoszech

Polacy jako obywatele Unii Europejskiej mają prawo nabyć nieruchomość we Włoszech bez konieczności uzyskiwania dodatkowych zezwoleń, korzystając z tych samych praw co obywatele Włoch. Kluczową sprawą jest oczywiście wybór samej nieruchomości, który z kolei w głównej mierze jest determinowany jej ceną. Powszechnie wiadomo, że cena nieruchomości zależy od wielu czynników, z których do najważniejszych należy zaliczyć:

• lokalizację nieruchomości, której podział – szczególnie w dużych miastach – często przebiega we Włoszech na linii: centrum miasta, obszary miasta znajdujące się w bezpośrednim zapleczu centrum (wł. semicentro) oraz obrzeża miasta (wł. periferia);
• rodzaj nieruchomości: mieszkanie czy dom wolnostojący;
• powierzchnia użytkowa;
• piętro (w przypadku mieszkania);
• ekspozycja na słońce;

Warto powyższy punkt nieco rozwinąć. Częstą motywacją nabycia domu we Włoszech jest dużo łagodniejszy klimat panujący w tym kraju. I nie chodzi tutaj jakoś szczególnie o temperaturę, która jak wszyscy mogliśmy doświadczyć w ostatnich dekadach systematycznie rośnie w naszym kraju, ale o brak słońca. Nie jest tajemnicą, że w miesiącach od listopada do marca, niedogodnością pogodową, która szczególnie nam doskwiera jest brak promieni słonecznych, tych samych promieni, których we Włoszech – w analogicznym okresie – jest zwykle pod dostatkiem. Tak samo jak w Polsce, także we Włoszech w cenie są mieszkania nasłonecznione, skierowane na południe, a nie na północ. Pozwala to na oszczędności (ogrzewanie i oświetlenie zimą), ale warto tutaj – szczególnie jeśli zdecydujemy na zakup nieruchomości w południowych regionach Włoch – nie przesadzać, bo jeśli mieszkanie/dom będzie nadmiernie nasłonecznione/y, wszystkie ewentualne oszczędności uzyskane na ogrzewaniu i oświetleniu zimą, oddamy z nawiązką na klimatyzację latem.

• wykończenie;
• dostępność windy (w przypadku mieszkania);
• ogólny stan części wspólnych budynku (również w przypadku mieszkania).

W ostatnich latach znacznie wzrosło zainteresowanie Polaków nieruchomościami we Włoszech.

Weryfikacja stanu prawnego nieruchomości we Włoszech

Po znalezieniu nieruchomości, która spełnia nasze oczekiwania, kluczową sprawą jest weryfikacja jej stanu prawnego. Rolę polskiego wydziału ksiąg wieczystych pełni we Włoszech agenda państwowa (wł. Agenzia del Territorio), która przechowuje dane dotyczące wszystkich nieruchomości znajdujących się terenie Włoch. Można złożyć wniosek o tzw. odpis katastralny, który zawiera takie dane jak:

• dane identyfikacyjne nieruchomości oraz jej kategorię (budynek czy działka);
• dane identyfikacyjne właściciela nieruchomości, którym może być osoba fizyczna lub prawna;
• mapy działek i budynków;
• wzmianki o wpisach dokonanych w księdze wieczystej.

Jeśli zdecydujemy się na nabycie mieszkania, warto również sprawdzić, czy jego aktualny właściciel posiada zaległości w opłatach na rzecz spółdzielni czy wspólnoty mieszkaniowej. Można to dość łatwo zweryfikować, zwracając się do zarządcy budynku o wydanie odpowiedniego oświadczenia.

Transakcja zakupu nieruchomości we Włoszech

Oczywiście, aby transakcja zakupu domu we Włoszech mogła dojść do skutku, w pierwszej kolejności sprzedający i kupujący muszą porozumieć się co do ceny transakcyjnej nieruchomości. Podobnie jak ma to miejsce w Polsce, również we Włoszech należy wyraźnie odróżnić cenę ofertową od ceny transakcyjnej nieruchomości. Wyłączając szczególne przypadki, prawie zawsze jest możliwość negocjacji ceny ze sprzedającym. Zwyczajowo można uzyskać obniżkę w stosunku do ceny transakcyjnej na poziomie 7/8%, w niektórych przypadkach bonifikata może przekroczyć 10% –  chociaż obiektywnie należy przyznać, że nie dzieje się tak w przypadku szczególnie atrakcyjnych nieruchomości. Trzeba jednak przy tym pamiętać, że Włosi należą do mistrzów sztuki negocjacji (z oczywistych względów – gospodarka rynkowa panuje tam od końca II wojny światowej – mają w tym znacznie dłuższą tradycję niż my Polacy), a próby tzw. „przelicytowania” mogą zakończyć się najzwyczajniej „spaleniem” transakcji. Dlatego tak ważne jest, aby proces negocjacji powierzyć osobom, które znają język, mentalność i zwyczaje Włoskich sprzedających. Osobom, które wypunktują słabsze strony nieruchomości, nie urażając przy tym jej właściciela.

Formalny proces nabycia nieruchomości we Włoszech można podzielić na trzy etapy:

• złożenie propozycji zakupu nieruchomości;
• zawarcie przedwstępnej umowy sprzedaży;
• zawarcie umowy przyrzeczonej (końcowej).

Zacząć należy od tego, że propozycja zakupu we Włoszech ma formalny charakter. Powinna ona zawierać:

• imiona i nazwiska stron;
• miejsce i datę urodzenia;
• opis nieruchomości;
• dane wieczystoksięgowe;
• rok budowy;
• zgodność nieruchomości z projektem budowlanym;
• potwierdzenie przeznaczenia nieruchomości na cele mieszkaniowe;
• ustaloną cenę sprzedaży;
• ustalony sposób zapłaty;
• wysokość zadatku.

Już z powyższego łatwo można wywnioskować, że włoska propozycja zakupu nieruchomości nie ma wiele wspólnego ze sposobem składania oferty zakupu nieruchomości, z którym mamy do czynienia w Polsce i który nie ma formalnego charakteru. Ze względu na występowanie takich elementów jak zadatek, propozycję zakupu nieruchomości we Włoszech bardziej można przyrównać do naszej umowy przedwstępnej, chociaż przedwstępna umowa nabycia nieruchomości również we Włoszech występuje i może ona być kolejnym etapem procesu. Należy mieć świadomość, że propozycja zakupu nieruchomości jest we Włoszech ujęta kodeksowo i że – złożona przez potencjalnego kupującego – staje się nieodwołalna. Wiąże więc ona – zwyczajowo na okres 1 – 2 tygodni kupującego, ale nie sprzedającego, który ma w tym czasie prawo analizować inne oferty, a co za tym idzie – odrzucić naszą. Warto oczywiście również zwrócić uwagę na potencjalne skutki wycofania się kupującego ze złożonej oferty, z których najważniejszym jest utrata zadatku. Przed złożeniem oferty zakupu należy więc bardzo dokładnie przeanalizować takiej jej elementy jak:

• rodzaj zadatku;
• sposób zapłaty ceny sprzedaży;
• termin wydania nieruchomości.

Jeśli sprzedający zaakceptuje naszą ofertę zakupu, można przejść do kolejnego etapu, którym będzie zawarcie przedwstępnej umowy sprzedaży. Podobnie jak ma to miejsce w Polsce, umowa przedwstępna sprzedaży nieruchomości we Włoszech jest zawierana, jeśli jedna lub obie strony potrzebują więcej czasu (zwyczajowo: finansowanie – po stronie kupującego, wydanie lokalu – po stronie sprzedającego) na zawarcie umowy przyrzeczonej (końcowej). Jeśli chodzi o formę przedwstępnej umowy sprzedaży, musi ona być zawarta w formie pisemnej. I chociaż włoskie przepisy dopuszczają, w przypadku gdy przedmiotem umowy przedwstępnej są nieruchomości z rynku wtórnego, zawarcie umowy przedwstępnej w zwykłej formie pisemnej bez udziału notariusza, zalecane jest jakkolwiek zawarcie jej w formie aktu notarialnego, który lepiej zabezpiecza interesy przyrzeczonego kupującego. Ponadto zaleca się, w szczególności jeśli zawarcie umowy końcowej jest planowane znacznie później niż przedwstępnej, zgłoszenie faktu zawarcia umowy przedwstępnej we włoskiej księdze wieczystej. W ten sposób zabezpieczony zostaje interes kupującego na wypadek, gdyby sprzedający chciał w międzyczasie sprzedać nieruchomość innemu nabywcy lub w jakikolwiek sposób ją obciążyć.

Ostatnim etapem – po złożeniu oferty zakupu i zawarciu umowy przedwstępnej – jest zawarcie umowy przyrzeczonej (końcowej). Umowa przyrzeczona we Włoszech jest zawierana w formie aktu notarialnego i przenosi ona prawo do nieruchomości ze sprzedającego na kupującego. Przy akcie notarialnym kupującemu przekazywany jest oryginał tzw. zaświadczenia własności nieruchomości, który sporządza notariusz. Także na notariuszu ciąży obowiązek złożenia wniosku o wpisanie nowego właściciela nieruchomości w Rejestrze Katastralnym.

Włochy to nie tylko zapierające dech w piersi widoki, ale również dość skomplikowane postępowania administracyjne.

Opodatkowanie zakupu domu we Włoszech

Każdy nabywca domu we Włoszech zobowiązany jest do zapłaty podatków pośrednich, którymi są:

• związane z transakcją nabycia nieruchomości: podatek rejestracyjny (można go porównać do polskiego PCC) lub VAT, podatek hipoteczny i katastralny;
• związany z własnością nieruchomości podatek od nieruchomości.

Opodatkowanie transakcji nabycia nieruchomości zależne jest od kilku czynników, tj. rodzaju i przeznaczenia nieruchomości, ale również od strony sprzedającej. Jeśli jest ona podatnikiem VAT, kupujący zamiast podatku rejestracyjnego (PCC), zapłaci podatek VAT. Wysokość podatku wynosi odpowiednio:

Dla transakcji niepodlegających VAT:

• 200 € z tytułu podatku hipotecznego i katastralnego – kwota 200 € należna jest z tytułu każdego z dwóch wymienionych podatków;
• 9% od wartości transakcji z tytułu podatku rejestracyjnego (PCC).

Dla transakcji podlegających VAT, w przypadku nieruchomości niewchodzących do kategorii nieruchomości luksusowych, stawka VAT wynosi 10%.

Tłumacz przysięgły przy zakupie domu we Włoszech

Nie da się ukryć, że nabycie nieruchomości we Włoszech bez doskonałej znajomości języka włoskiego jest dość karkołomne. Nawet jeśli agenci nieruchomości mówią po angielsku, zupełnie inaczej rozmawiają z obcokrajowcem posługującym się angielskim, a inaczej z osobą posługującą się biegle ich językiem. Nie chodzi tutaj nawet o złą wolę, czy chęć ukryciu niektórych aspektów transakcji, ale bardzo często o ogólny niski poziom znajomości angielskiego we Włoszech. Znalezienie nieruchomości wystawionej na sprzedaży bez pośredników, bez znajomości języka Dantego jest właściwie niemożliwie. Wśród osób prywatnych wystawiających ogłoszenia o sprzedaży nieruchomości dobra znajomość angielskiego jest bardzo ograniczona, żeby nie powiedzieć śladowa. Dobra znajomość języka jest również konieczna przy przeglądaniu wpisów w księdze wieczystej i ogólnej weryfikacji stanu prawnego nieruchomości. Należy również pamiętać, że przy akcie notarialnym nabycia nieruchomości we Włoszech wymagane jest tłumaczenie przysięgłe z włoskiego.

Rozważając zakup domu we Włoszech, warto skorzystać z usług ekspertów znających tamtejszy język, obyczaje i przepisy.

Wsparcie przy nabyciu nieruchomości we Włoszech

Piotr Nowatkowski
Tłumacz przysięgły języka włoskiego
T: +48 600 715 198
E: biuro@nowatkowski.pl

Jestem tłumaczem przysięgłym włoskiego od 2010 r. Znam nie tylko język, ale włoskie zwyczaje, realia i doskonale orientuję się w przepisach prawa administracyjnego. Od lat wspieram Polaków zainteresowanych nabyciem nieruchomości we Włoszech oraz Włochów kupujących nieruchomości w Polsce. Na zlecenie oferuję wsparcie przy:

1. poszukiwaniu nieruchomości we Włoszech;
2. weryfikacji jest stanu rzeczywistego i prawnego;
3. złożeniu oferty zakupu nieruchomości, zawarcia umowy przedwstępnej i końcowej.

Jeśli masz pytania odnośnie nabycia nieruchomości we Włoszech:

biuro@nowatkowski.pl

Tel. (+48) 600 715 198

Dietetyk z doświadczeniem zawodowym w Polsce może wnioskować o uznanie swoich kwalifikacji zawodowych we Włoszech.

We Włoszech, podobnie zresztą jak ma to miejsce w Polsce, zawód dietetyka zyskał w ostatnich latach na znaczeniu. Promocja zdrowego trybu życia i znaczenia, jakie ma w nim odpowiednia dieta, spowodowały, że zawód dietetyka stał się w Italii pożądanym zawodem. A jakie możliwości uznania kwalifikacji dietetyka we Włoszech, popularnie zwaną nostryfikacją dyplomu, mają polscy obywatele posiadający przygotowanie zawodowe w tym kierunku?

Dietetyk – zawód regulowany we Włoszech

W odróżnieniu od Polski, we Włoszech zawód dietetyka jest zawodem regulowanym. Oznacza to, że aby móc pracować w tym zawodzie należy wcześniej uzyskać wpis do właściwego rejestru dietetyków. Aby obywatel innego kraju Unii Europejskiej, np. Polski, mógł złożyć wniosek o wpis do tegoż rejestru, wcześniej musi złożyć wniosek o uznanie kwalifikacji, popularnie zwany nostryfikacją dyplomu.

Dokumenty niezbędne do złożenia wniosku o uznanie kwalifikacji dietetyka we włoskim Ministerstwie Zdrowia

Organem właściwym do rozpoznania we Włoszech wniosku o uznanie kwalifikacji dietetyka jest włoskie Ministerstwo Zdrowia. W celu uznania kwalifikacji należy przedłożyć wniosek wraz z następującymi dokumentami:

1. ważnym dokumentem tożsamości zawierającym podpis posiadacza;
2. dyplomem, o którego uznanie wnioskujemy;
3. suplementem do dyplomu, który będzie zawierał następujące dane:

• zestawienie przedmiotów i egzaminów objętych programem studiów;
• wskazanie punktów ECTS przyporządkowanych każdemu przedmiotowi/egzaminowi;
• w przypadku braku wskazania punktów ECTS – określenie ilości godzin kształcenia przyporządkowanych każdemu przedmiotowi/egzaminowi;

4. zaświadczeniem wydanym przez właściwy organ, z którego będzie wynikać, czy kształcenie, które doprowadziło do uzyskania dyplomu jest kształceniem regulowanym w rozumieniu dyrektywy 2005/36/CE (artykuł 3, ustęp 1, punkt e));
5. W przypadku, w którym z w/w zaświadczenia będzie wynikało, że kształcenie nie jest kształceniem regulowanym w rozumieniu dyrektywy, wnioskodawca będzie musiał udokumentować doświadczenie zawodowe pracy w pełnym wymiarze przez okres jednego roku lub też równej długości jednego roku, w niepełnym wymiarze, na przestrzeni ostatnich dziesięciu lat – chodzi tutaj o świadectwo pracy, z którego będzie wynikał okres i rodzaj wykonywanej pracy;
6. zaświadczeniami dokumentującymi odbyte kursy i szkolenia, jeśli wnioskodawca jest w posiadaniu takowych;
7. zaświadczeniem o niekaralności wydawanym przez Krajowy Rejestr Karny działający przy sądach okręgowych. Należy pamiętać, że okres ważności zaświadczenia o niekaralności to trzy miesiące.

Do oryginalnych dokumentów w języku polskim należy załączyć tłumaczenia przysięgłe na włoski. Najprostszym sposobem jest zwrócenie się do polskiego tłumacza przysięgłego języka włoskiego o wykonanie tłumaczeń przysięgłych.

Włoskie Ministerstwo Zdrowia rozpatruje wniosek o uznanie kwalifikacji dietetyka w terminie 4 miesięcy od daty złożenia kompletnego wniosku.

Usługa tłumaczenia i sporządzenia wniosku o uznanie kwalifikacji dietetyka we Włoszech

Piotr Nowatkowski
Tłumacz przysięgły języka włoskiego
T: +48 600 715 198
E: biuro@nowatkowski.pl

Wykonuję tłumaczenia przysięgłe oryginalnych dokumentów oraz na zlecenie legalizuję tłumaczenia w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Jestem tłumaczem przysięgłym, który zdeponował wzór podpisu i pieczęci w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, stąd też moje tłumaczenie może uzyskać pieczęć legalizacyjną tzw. apostille. Na zlecenie mogę przeprowadzić całe postępowanie o uznanie kwalifikacji dietetyka we Włoszech. Usługa taka obejmuje:

1. tłumaczenie dokumentów niezbędnych do złożenia wniosku o uznanie kwalifikacji dietetyka we Włoszech;
2. skompletowanie wniosku o uznaniu kwalifikacji.

Jeśli masz pytania odnośnie uznania kwalifikacji dietetyka we Włoszech:

biuro@nowatkowski.pl

Tel. (+48) 600 715 198